പ്രണയകാലം

മഞ്ഞുകാലം

2011-11-28T19:17:00.000-08:00

ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവന്‍ ഫോണ്‍ വച്ചിട്ട് പോയി. പിന്നീട് ഒന്നു വിളിക്കാന്‍ തോന്നിയതുമില്ല. കയ്യില്‍ ഒരു പുസ്തകം പോലും വായിക്കാനില്ലാത്തതിനാല്‍ വെറുതെ പുതച്ച് മൂടിക്കിടന്നു. ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി മഞ്ഞില്‍ മുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ മാത്രം കാണാം. ചെറിയ നടപ്പാതയിലൂടെ ആരൊക്കയോ ഉറക്കെ സംസാരിച്ച് കൊണ്ട് പോകുന്നു. വെറുതെ ഒന്നു പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാനാന്‍ തോന്നി. കഥകളിലേത് പോലെ എന്റെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് അവനും വേണമെന്നാണ് ഇപ്പൊ ചിന്ത. മഴപോലെ ഈ മഞ്ഞിനെയും അവന്റെ കൂടെ ഞാന്‍ എന്നും അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളത്. വീടിരിക്കുന്ന മലമുകളില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കിയാല്‍ കാണുന്ന കോടമഞ്ഞിന്റെ ഭംഗിയെക്കുറിച്ച്, രാത്രിയില്‍ റോഡ് കാണാനാവാതെ മലയോരത്തെ നൈറ്റ് കടയില്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി ചായകുടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, എല്ലാം അവന്‍ എത്രയോ വട്ടം പറഞ്ഞ് മോഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആദ്യമായി കോടമഞ്ഞ് കാണുന്നത് കുടജാദ്രിയില്‍ പോകുമ്പോഴാണ് സ്റ്റഡി ടൂറീന്റെ ഭാഗമായി, നവംബറില്‍ കോടമഞ്ഞും, ചന്നം പിന്നം പെയ്തമഴയും എല്ലാവരെയും തണുപ്പിച്ചപ്പോള്‍ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഷാള്‍ ഒന്നിച്ച് പുതച്ച് മലമുകളില്‍ ഇരുന്നത് ഇന്നലക്കഴിഞ്ഞപോലെ മനസ്സിലുണ്ട് അവന്റെ കവിത ആയിരുന്നു എല്ലാവര്‍ക്കും കേള്‍ക്കേണ്ടത്. ഭൂപേന്ദ്രയുടെ ഒരു ഗസല്‍ പാടി. “കിസി നസര്‍ തേരാ ഇന്തസാര്‍ ആജ് ഭി ഹേ, കഹാ ഹൊ തും ക യെ ദില്‍ ഭികരാര്‍ ആജ് ഭി ഹെ” മനോഹരമായി അവന്‍ പാടി.
അന്ന് അവന്‍ ഒരു കഥയും പറഞ്ഞു എം.ടി യുടെ “വാനപ്രസ്ഥം“. അത് അന്ന് വായിക്കണം എന്ന് മനസ്സില്‍ കരുതിയെങ്കിലും അത് വായിക്കാതെ ഞാന്‍ പിന്നീട് “തീര്‍ത്ഥയാത്ര“ എന്ന പടം കണ്ടു. അവന്‍ പറയുമ്പോലെ ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ ജീവിതം. കണ്ണുകളടച്ച് ഞാന്‍ ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു.മഞ്ഞുകാലം തണുപ്പുമാത്രമല്ല ചില ഓര്‍മകളും ബാക്കിയാക്കുന്നു, നിന്നെക്കൂറിച്ചുള്ള ചില നനുത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ മാത്രം ഓര്‍മ്മകള്‍!!

സ്നേഹത്തിന്റെ തുരുത്തുകള്‍

2011-11-07T07:24:00.000-08:00

ഇത്ര നീണ്ട ഒരു ഇടവേള നമുക്കിടയില്‍ ഒരകല്‍ച്ചയും സൃഷ്ടിച്ചില്ല എന്നത് അല്‍ഭുതം തന്നെ, ഒരിക്കല്‍ സ്നേഹിച്ച് പോയവരെ നമ്മള്‍ സ്നേഹിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ഒരിക്കലും വെറുക്കാനാവാതെ. നിന്റെ ചുണ്ടില്‍ എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരികാണാം. വരണ്ട മരുഭൂമികളില്‍ നീ ഇന്നലെ കാണാന്‍ പോയ ഗ്രീന്‍ ഐലന്റ് ഇന്നലെ എന്റെ സ്വപ്നത്തില്‍ വന്നു. കാടിനെയും പുഴകളെയും സ്നേഹിച്ച് നീ പച്ചപ്പിന്റെ തുരുത്ത് തേടുന്നു. വല്ലാത്ത തിരക്കിനിടയിലും നീ എന്നെ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. നിര്‍ബന്ധിതമായ വിശ്രമവേളകളില്‍ എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ മുഴുകുന്നു എന്നോക്കെ നിന്റെ മെസ്സേജ് വായിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. എന്റെ ആബ്സന്‍സ് നിന്നെ ഒരിക്കലും ബോറടിപ്പിച്ചതേ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ പിണങ്ങിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനെ തോന്നിയില്ല. അല്ലങ്കിലും പറഞ്ഞറിയണ്ടതല്ലൊ സ്നേഹം അത് ഉറവകള്‍ പോലെ മണ്‍പുറ്റ് പോലെ ഉണ്ടായി വരുന്നതാണ് മനസ്സിലെ നിനക്ക് മാത്രം കാണാവുന്ന ഒരു തുരുത്തില്‍ നിന്ന് , മറ്റാരും കാണാതെ എന്നും അവിടെ ഉണ്ടാകും ഒരിക്കല്‍ നീ അത് കാണും അന്ന് ചിലപ്പോള്‍!!!

പഴഞ്ചന്‍ പ്രേമം

2011-09-29T04:04:00.000-07:00

ഞാന്‍ എന്തോക്കെയോ ചെയ്ത് കൂട്ടി ഒന്നുരണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പോയിരിക്കുന്നു. ഒന്നിനോടും താല്പര്യമില്ലാത്ത ദിവങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ വിരസമായി അവര്‍ത്തിച്ച്. ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ സ്നേഹം എന്നോന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് പണ്ട് എന്നോട് എന്നും തര്‍ക്കിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സഹപാഠിയെക്കുറിച്ച് ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. അതിന് പ്രത്യേകം ഒരു കാരണമുണ്ട് , കോളേജില്‍ ഞാന്‍ അവനെ കാണാറുണ്ടായിരുന്നത് ബസ്റ്റോപ്പിലെ മഞ്ഞപ്പൂക്കളുണ്ടാകുന്ന പേരറിയാത്ത ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലായിരുന്നു. ആ മരം ആരോ മുറിച്ച് മാറ്റിയെന്ന് കൂട്ടുകാരി വിളിച്ച് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആ മഞ്ഞ മരവും ആ കൂട്ടുകാരനും ഓര്‍മയിലെത്തി. എന്റെ സ്നേഹവും തുടങ്ങി വച്ചത് ആ മരത്തിന് ചുവട്ടില്‍ നിന്നായിരിക്കണം കൃത്യമായി അറിയില്ല എന്നാവണം എന്റെ ഉള്ളില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു വികാരം ഉണ്ടായതെന്ന്. സ്നേഹം നിഷ്കളങ്കത,ഗുല്‍മോഹര്‍ മഴ നാട്ടിടവഴികള്‍, നാണം ഇതൊന്നും പ്രേമത്തിന് ഇപ്പോള്‍ പാടില്ലാതായിരുന്നു! കാരണം ഇത് പഴഞ്ചനാണല്ലൊ? എങ്കിലുമെന്താ നിന്നെ കാണുമ്പോള്‍ ഉള്ളം കൈ ഐസ്ക്രീമിനേക്കാള്‍ തണുക്കുന്നതെന്നോ, നിന്റെ കൂടെ ഒരു ഇടവഴിയിലൂടെ മഴ നനഞ്ഞ് നടക്കണമെന്ന് തോന്നുന്നതെന്നോ അറിയില്ല. ആരുമറിയുകയും വേണ്ട, അറിഞ്ഞാല്‍ ഒരു പക്ഷെ അവര്‍.........

ഒന്നും

2011-08-09T04:40:00.000-07:00

നിന്റെ ഒന്നുമെനിക്കുവേണ്ട
പക്ഷെ എല്ലാം എന്റേതാണുതാനും !

ഒരു മഴക്കാലയാത്രയില്‍

2011-07-24T22:17:00.000-07:00

ഇടിയും മിന്നലുമെല്ലാം ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നത് പോലെ പെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഴ. കാറിന്റെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ ഒന്നു കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല വണ്ടി വഴില്‍ ഒതുക്കി നിര്‍ത്തി, പിന്നെ സ്വയം അവന്‍ തന്നെ പറഞ്ഞു, ഇത്തിരൂടെ മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട് നമുക്കതിന്റെ അരുകില്‍ നിര്‍ത്താം. മഴക്കാലത്ത് മാത്രം കുന്നില്‍ മുകളില്‍ നിന്ന് റോഡ് വരെയെത്തുന്ന മനോഹരമാ‍യ വെള്ളച്ചാട്ടം ഞാന്‍ നോക്കി നില്‍ക്കെ, റോഡ് വക്കില്‍ നിന്നും തീയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത ഒരു സ്വീ‍റ്റ് കോണ്‍ വാങ്ങി അവന്‍ വന്നു. ഇനി അന്‍പത് കിലോമീര്‍ കൂടി കാട് അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ നമ്മള്‍ അവിടെ എത്തും അല്ലെ? എനിക്കെല്ലാമറിയാം. കാടവസാനിക്കുന്നിടത്ത് അവന്റെ വീട്. അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അല്‍ഭുതം! മഴ അല്പമൊന്നൊതുങ്ങി. ദൂരെ ആദിവാസികള്‍ താമസിക്കുന്ന കുടിലുകള്‍ മലമുകളില്‍ ഒരു സോപ്പ് പെട്ടി പോലെ കാണാമെന്നായി. ആ മലയെച്ചുറ്റി ഒരു വെളുത്ത പാമ്പ് പോലെ ഒരു പുഴ. താഴവരയില്‍ നിന്നും പതിയെ ഉയര്‍ന്ന് വരുന്ന കോടമഞ്ഞില്‍ ദേഹം തണുത്തു. ഞാന്‍ ബാഗിനുള്ളില്‍ നിന്നും എപ്പഴോ അവന് കൊടുക്കണം എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ വാങ്ങിയ,ലാവണ്ടര്‍ കളറില്‍ ഒരു ഷാള്‍ എടുത്തു പുതച്ചു. അപ്പോള്‍ അത് വഴി ദൂരെയുള്ള ആദിവാസിക്കുടിലിലേക്ക് ഒരാള്‍ ഷര്‍ട്ട് പോലും ധരിക്കാതെ മഴ നനഞ്ഞ് പാട്ടും പാടി വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരുകിലൂടെ താഴേക്കുള്ള വഴിലൂടെ നടന്ന് പോയി. പോകുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഞങ്ങളെ ഒന്ന് നോക്കി. ഞാന്‍ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അത്രക്ക് നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു നോട്ടം ഒരു മുതിര്‍ന്ന മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളില്‍ കാണുന്നത്. അദ്ദേഹം കാടിനുള്ളിലെത്തിയപ്പോള്‍ എന്തോ പാട്ട് ഉറക്കെപ്പാടി. ആ ഗാനം എനിക്കറിയാത്ത ഭാഷ യില്‍ മനോഹരമായ ഈണത്തില്‍ കാടിലെവിടയോ തട്ടി അത് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ അവന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചതിതായിരിക്കണം “ ഇവിടെ നിങ്ങള്‍ ഭൂമി വാങ്ങാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന്. എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഞങ്ങളുടെ ഭൂമിയും ആകാശവും വില്‍ക്കാനും വാങ്ങാനും കഴിയുക?വായുവും വെള്ളവും നമുക്ക് സ്വന്തമല്ലങ്കില്‍ എങ്ങനെ ആണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് വാങ്ങുവാനാകുക.“

ഞാന്‍ നിന്റെ ആരാ?

2011-05-31T03:06:00.000-07:00

എന്നാ പറ ഞാന്‍ നിന്റെ ആരാ? പെട്ടന്നുണ്ടായ ഒരു ചോദ്യം. എന്ത് ഉത്തരം കൊടുക്കണം. ഞാന്‍ നിന്റെ അരുമല്ലാതിരിക്കുന്നത് പോലെ നീ എന്റെ ആരുമല്ല. ആരുമല്ലാത്ത എല്ലാം.

എന്റെ കണ്ണന്

2011-05-25T09:18:00.000-07:00

എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക് മറക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. വെറുതെ വാക്കുകള്‍ എങ്കിലും നീ എന്നെ ഇന്ന് വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞു. ഞാന്‍ നിന്റെ കൈകളില്‍ കിടന്ന് ഓരോ ഉമ്മയിലും പിടഞ്ഞ് പിടഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുന്നത് പോലെ തോന്നി. നീ എന്തിനാണെന്നെ . നിന്റെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു. ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ലന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതായിരുന്നു ഇന്ന് നടന്നത്. പക്ഷെ നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ അടിമയാണ് ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകള്‍ പോലും ന്യായികരിക്കാന്‍ നിന്റെ സ്നേഹത്തിന് കഴിയുന്നു. നിന്റെ നെദൂരയെപ്പോലെ “വസന്തം ചെറിമരങ്ങളോട് ചെയ്യുന്നത് “ഞാനിന്നറിഞ്ഞു. നിന്റെ വാക്കുകള്‍ക്ക് പ്രവര്‍ത്തിയേക്കാള്‍ തീവ്രത. എനിക്കിനി വയ്യ നിന്റേതല്ലാതെ വേറെ ആരുടേതെങ്കിലുമായിരിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞാന്‍ ഞാനല്ലാതായിരിക്കുന്നു. എന്റെ കണ്ണന് മാത്രമുള്ളതാണ് ഞാന്‍ .

ആത്മഹത്യക്കും ജീവിതത്തിനുമിടയില്‍

2011-05-25T08:56:00.000-07:00

ഇന്ന് നീ ഒരു കവിതയൊ കഥയൊ എഴുതണം കേട്ടൊ, അതിന് ഇല്ല എന്നോ ശരി എന്നോ പറയുന്നതിന് മുന്നെ ഞങ്ങളുടെ സംസാരം നിലച്ച് പോയി. അതിന് ശേഷം മൊബൈലില്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്ക് എറര്‍ എന്ന് കാണിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു. തനിച്ചിരുന്ന് ആലോചിച്ചു എന്തെഴുതാന്‍. എനിക്കിപ്പോള്‍ ജീവിക്കാന്‍ ഒരു കാരണമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. ഇഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം ജീവിതത്തില്‍ വന്നു ചേര്‍ന്നു. നല്ല ജോലി, ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആളോടൊത്ത് ജീവിതം. കിട്ടാവുന്നതില്‍ ഏറ്റവും നല്ല ബിരുദം. ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കള്‍. അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ ചിരിക്കുകയാണുണ്ടായത്, നീ എന്താ പ്രായമായവരേപ്പോലെ ! എനിക്കറിയില്ല കുറെ ദിവസമായി ഈ വട്ട് തുടങ്ങിയിട്ട് വല്ലാതെ ജീവിതത്തെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു കാരണം തേടുന്നു. കണ്ണടച്ച് തുറക്കുന്നത് പോലെ ജീവിതത്തിലെ ദിവസങ്ങള്‍ തീരുന്നതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം തോന്നുന്നു. ഈ ജീവിതത്തിന് ശേഷം എന്തെന്നറിയാന്‍ ഒരു വല്ലാത്ത ആകാംഷ എന്നെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു. ഡിഗ്രിക്ക് പഠിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാരിയുടെ സഹോദരന്‍ പ്രേതങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണത്തിനൊടുവില്‍ അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടോ എന്ന് അറിയാന്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് വട്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു ഇപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ചെയ്തതാണ് ശരി എന്ന് തോന്നുന്നു. ജീവിതത്തില്‍ തീവ്രമായി അന്വേഷിച്ചിട്ടും കിട്ടാത്ത ഉത്തരങ്ങള്‍ ചിലപ്പോള്‍ മരണത്തിന് ശേഷം കിട്ടുമെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ അസ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കുന്നതിലും ഭേദം മരണം തന്നെ ആണ്. ഒരു പക്ഷെ ചിലപ്പോള്‍ നീ ഇത് വായിക്കുന്നതിന് മുന്നെ ഞാന്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് തന്നെ ഇല്ലാതായിരുന്നെങ്കില്‍. നീ എന്നെ ഓര്‍ത്ത് കരയുന്നത് ഞാന്‍ എന്റെ മരണശേഷം കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍. എന്നും എന്റെ മാത്രം എന്ന് തുറന്ന് പറയാന്‍ മടിച്ചിരുന്ന നീ, കുറ്റബോധത്തോടെ നീ‍ ഇല്ലാതെ എനിക്കാവില്ല എന്ന് മനസ്സില്‍ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ആശിച്ച് പോകുന്നു. എനിക്ക് മരിക്കാന്‍ ഭയമില്ല. ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടവുമില്ല. ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനുമിടയില്‍ ഒരു നൂല്‍പ്പാലത്തില്‍ നിന്നെ ധ്യാനിച്ച് ധ്യാനിച്ച് !!

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്

2011-04-20T22:32:00.000-07:00

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്
ഇന്ന് നീ എന്നെ വീണ്ടും സ്നേഹത്തെ കുറിച്ച് അതിന്റെ പല പല തലങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപിച്ചു. ആദ്യം നമുക്ക് മിട്ടായി വാങ്ങി തരുന്നവരോടാണ് നമുക്ക് സ്നേഹം. പിന്നെയോ നമ്മള്‍ ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ വാങ്ങി തരുന്നവരും നമ്മളെ കറങ്ങാന്‍ കറങ്ങാന്‍ കൊണ്ട് പോകുന്നവരും ആണ് സ്നേഹം പിന്നെ വലുതാകുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ സ്നേഹത്തെ തിരിച്ചറിയാന്‍ തുടങ്ങും ... ഒരാളെ കാണുമ്പോള്‍ ഉള്ള ഇഷ്ടം ..അതും സ്നേഹം ഒരു കൂട്ടുകരനോടുള്ള ഇഷ്ടം ...കൂടെ നടക്കുന്ന ആളോടുള്ള ഇഷ്ടം..അതും സ്നേഹം നമ്മളെ ഒരാള്‍ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അയാളോടും സ്നേഹം ..പിന്നെ പിന്നെ നമ്മുക്ക് സ്നേഹത്തെ അല്ലെങ്ങില്‍ നമ്മളെ തിരിച്ചറിയാന്‍ തുടങ്ങും..നമ്മള്‍ ഡിമാന്റ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങും..സ്നേഹം എന്നാല്‍ ഇതായിരിക്കണം ..അതായിരിക്കണം..എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആള്‍ ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കണം അങ്ങനെ ആയിരിക്കണം.. എന്നെ മനസിലാക്കണം, എന്നെ നന്നായിട്ട് മനസിലാക്കുന്ന ആളായിരിക്കണം ...അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം എന്തെല്ലാം വിചാരങ്ങള്‍..അങ്ങനെ നമ്മള്‍ സ്നേഹിച്ചും സ്നേഹിക്കപെട്ടും അവസാനം ഒരു കാര്യം മനസിലാകും ഒരു വലിയ സത്യം ... സ്നേഹം എന്നത് ഒന്നുമില്ല...അത് വെറും അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ്‍ മാത്രം...ബിറ്റുവീന്‍‍ ടു പീപ്പിള്‍ ഓഫ് ഒപോസിറ്റെ സെക്സ്...Just to have a pleasurable sharing ..when this is over, love is over..ഇതല്ലെ സത്യം??

പ്രണയകാലം

2011-04-20T02:45:00.000-07:00

“ഇന്ന് ഞാന്‍ സ്‌നേഹിക്കുന്ന പുരുഷനോടൊത്ത് ഒന്നായിരിക്കുകയാണ്.
ലോകാരംഭത്തിനു മുന്‍പേ ദൈവകരങ്ങളിലെ ഒരൊറ്റ പ്രകാശസ്രോതസ്സില്‍നിന്നും ഉതിര്‍ന്നവരാണ് ഞാനും അയാളും. എന്റെ ആഹ്ലാദത്തെ എന്നില്‍നിന്ന് എടുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു ശക്തിയും സൂര്യനുകീഴിലില്ല. എന്തെന്നാല്‍, സ്വര്‍ഗത്താല്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും സ്‌നേഹത്താല്‍ പ്രസരിക്കപ്പെടുകയും അവബോധത്താല്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ചെയ്ത രണ്ട് ആശ്ലേഷിക്കപ്പെട്ട ചൈതന്യങ്ങളില്‍നിന്നാണ് അത്് പുറത്തുവരുന്നത്"
ഖലീല്‍ ജിബ്രാന്റെ പുസ്തകം വായിച്ച് ഞാന്‍ ഊറിച്ചിരിച്ചു. ഇത്രയും സന്തോഷം അടുത്തകാലത്തെങ്ങും എനിക്കുണ്ടായിട്ടേയില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കായി ഇല്ലാത്ത ഒരു വീടിനെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവനെ ഓര്‍ക്കാതെ ഞാനും എന്നെ ഓര്‍ക്കാതെ അവനും കഴിഞ്ഞ നാളുകള്‍ മറന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ പ്രണയത്തോളം തീവ്രമായ ഒരു വാക്ക് ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. നിന്നെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് എന്തെന്നില്ലാതെ മനസ്സ് വെറുതെ ആദ്രമാകുന്നു.

സ്വപ്നം

2011-04-05T17:47:00.000-07:00

ഇന്നലെ നീ ഫോണ്‍ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് വെറുതെ സങ്കടം വന്നു. എന്തിനാണ് എന്നെനിക്കറിയില്ല, രാത്രി ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന് ഞാന്‍ കുറേ നേരം കരഞ്ഞു. എനിക്ക് നീ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാനാകില്ലാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നീ പിന്നെയും “ഉമ്മ” ചോദിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നിന്നെ വെറുത്തും സ്നേഹിച്ചും ചീത്തവിളിച്ചും കിടന്ന് ഞാ‍ന്‍ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയി. അത് ഒരു മയക്കമായിരുന്നിരിക്കണം കാരണം ഞാന്‍ കുറെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടു. മനോഹരമായ സ്വപ്നങ്ങള്‍. കാടു തുടങ്ങുന്നിടത്തെ അവസാനത്തെ നിന്റെ വീടായിരുന്നു എനിക്ക് അതില്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല്‍ എന്റേതാകുന്ന ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്നാല്‍ മലഞ്ചെരുവില്‍ നിന്ന് വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റും, മലയെ ചുറ്റിപ്പോകുന്ന ഒരു വെളുത്ത അരുവിയും കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കുറെ നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു. പെട്ടന്ന് കാറ്റില്‍ നിറയെ കാപ്പിപ്പൂക്കളുടെ മണം നിറഞ്ഞു. താഴ്വാരത്തിലെവിടയൊ വെളുത്ത കാപ്പിപ്പൂക്കള്‍ ഒന്നിച്ച് പൂവിട്ടിരിക്കണം. ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചു നിന്നു. എവിടെ നിന്നെന്നറിയില്ല പെട്ടന്നവിടെ ഒരു വലിയ കാറ്റ് വന്നു, കാറ്റിനൊപ്പം മഴയും പെയ്തിറങ്ങി. നൂലുനൂലായി തുടങ്ങിയ മഴയില്‍ പെട്ടന്ന് പുതുമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം പരന്നു. മയയില്‍ മരങ്ങള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, ഇലച്ചാര്‍ത്തുകളില്‍ നിന്നിറ്റ് വീണ മഴത്തുള്ളികള്‍ പെട്ടന്ന് ഒരു പുഴയായി ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി.

സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്വര്‍ക്കിലെ ആത്മഹത്യ

2011-03-24T01:19:00.000-07:00

സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കിങ് സൈറ്റിലില്‍ നിന്ന് ഒരു പ്രാവശ്യം ഡിലീറ്റ് ചെയ്തതോടെ ആണ് നീ ആദ്യമായി മരിച്ച് പോയത്. അപ്പോ നീ പോയത് ഓര്‍ത്ത് നിന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ കരയുന്നത് കണ്ട് നീ ചിരിച്ചു. നിന്നെ എല്ലാവരും ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നും നിന്റെ അഭാവം എല്ലാവരിലും പെട്ടന്ന് വരുത്തിയ ശൂന്യതയെക്കുറിച്ചും, നിന്റെ കവിതകളെയും കഥകളെയും,കമന്റ്കളെപ്പെറ്റിയും ആളുകള്‍ പറയുന്നത് അല്‍ഭുതത്തോടെ കേട്ട് നിന്നു. പിന്നീട് നിന്റെ മുറിയിലെ ഏകാന്തത വളര്‍ന്ന് നിനക്ക് ബോറടിച്ചപ്പോള്‍ നീ പിന്നെ വേറേ ഒരു പേരില്‍ പുനര്‍ജ്ജീവിച്ചു. വീണ്ടും കവിതകളെഴുതി, കഥയെഴുതി !ഒരാളുടെ മരണം മറ്റുള്ളവരിലവശേഷിപ്പിക്കുന്ന ആകുലതകള്‍, നിന്നെ കാണാതിരിക്കുമ്പോള്‍ വെറും വാക്കുകളാല്‍ മാത്രം അറിയുന്നവരുടെ ആധി ഇതെല്ലാം നിനക്ക് ജീവിക്കാന്‍ പ്രചോദനമാകുന്നു. സ്വകാര്യമായ ദു:ഖവും അതിനെതുടന്ന് ചെയ്യുന്ന ആത്മഹത്യകളും ഈ സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കിങ് സൈറ്റ് കൊണ്ട് ഒരു കുറവുണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നല്ലത് തന്നെ.ആര്‍ദ്രതയുടെ അരുവികള്‍ വറ്റിപ്പോകാത്തവര്‍ നമുക്കായി ഇപ്പോഴും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും

സ്നേഹക്കടല്‍

2011-03-15T18:46:00.000-07:00

എത്ര ദൂരെ പോയാലും
ഏത് വന്‍‌കരയിലൊളിച്ചാലും
എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ കടല്‍
നിന്നെ ചുറ്റിയിരിക്കും.
സ്നേഹത്തിന്റെ നേര്‍ത്ത തിരകള്‍
നിന്നിലേക്കടുക്കുന്ന തിരമാലകളാകുമ്പോളാണ്
നീ എന്നും എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ
ആ‍കാശത്തിന് കീഴെ മാത്രമായിരുന്നുവെന്നറിയുക.
അപ്പോള്‍ നാം നടന്ന പാതകള്‍
മുള്‍ചെടികളാല്‍ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കും
വനകര കടലെടുത്തിരിക്കും.

പ്രണയം

2011-03-03T09:56:00.000-08:00

എനിക്കറിയാം ഈയിടെ ആയി നിനക്കെന്നോട് പഴയതിനേക്കാള്‍ അടുപ്പം കൂടിയിരിക്കുന്നു എന്ന്. രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍, ഉച്ചക്ക് ഓഫീസില്‍ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ രാത്രികിടക്കാന്‍ നേരം മനസ്സ് അലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് എത്തിച്ചേരുന്നത് എന്നിലാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞല്ലൊ. പ്രണയം അതെത്ര തീവ്രമായ ഒരു അനുഭവമാണെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. നീ പറയുമ്പോലെ അത് ഒരിക്കലും ആര്‍ക്കും വിശദീകരിക്കാനാവാത്ത ഒരു വികാരമാണൊ? പ്രണയത്തില്‍ ശരീരത്തിന്റെ സ്ഥാനമെന്താണ് ? എനിക്കറിയില്ല.. നീ പലപ്പോഴും ആവശ്യപ്പെടുന്ന പോലെ ഉമ്മ എന്ന് പറയാന്‍ പോലുമെനിക്കാവുന്നില്ല.പക്ഷെ നിനക്കുള്ളതാണ് എല്ലാം. എല്ലാം എന്നതിന്റെ അര്‍ത്ഥം ഞാന്‍ വിശദീകരിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, നീ തന്നെ തീരുമാനിക്കണം. എന്റെ സ്നേഹമോ അതോ ഉമ്മയോ? അതോ ഞാന്‍ പറയാതെ തന്നെ നിനക്ക് ഞാന്‍ മേല്‍ തന്നിരുക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം! നീ ആയിരുന്നു എന്റെ ശരികള്‍, എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അളവ്കോല്‍, നിന്നെപ്പോലെ എന്ന് ഒരിക്കലും ആരും തോന്നിയിട്ടില്ല അല്‍ഭുതം തന്നെ!നീ, നീ മാത്രമായിരിക്കുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും നിന്നോടൊപ്പമിരിക്കാന്‍ മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ഏകാന്തതകളില്‍ നീ എത്രയോ വട്ടം ഓര്‍ത്തിരിക്കാതെ പെയ്യുന്ന ഇടവപ്പാതിയിലെ മഴ പോലെ പെയ്ത് തോര്‍ന്നിരികുന്നു.ഈയിടെയായി ജാലകത്തിനപ്പുറത്ത് എന്നും നിന്റെ ഓര്‍മ മഴ ഓര്‍മകളുടെ ഒരു കുളിര്‍ തെന്നലുമായി എന്നെ പുണരും. അപ്പോഴെല്ലാം ഞാന്‍ നിന്റെ മടിയില്‍ കണ്ണടച്ച് കിടക്കും, നീ എന്റെ അരികിലിരുന്ന് തമുടിച്ചുരുകള്‍ക്കിടയില്ലുടെ നിന്റെ വിരലുകളാല്‍ തലോടും . അനിര്‍വചനീയമായ ഒരു നിര്‍വൃതിയില്‍ ഞാന്‍ മയങ്ങും.

കാത്തിരുപ്പ്

2011-02-27T06:45:00.000-08:00

ഇവിടെ വേനലിന് തുടക്കമാകാന്‍ സമയമായി നിനക്കറിയാമല്ലൊ വേനല്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ ഗുല്‍മോഹര്‍, മണ്ണില്‍ നിന്നുയരുന്ന ആവിപ്പൂക്കള്‍, മെയ്മാസ ലില്ലികള്‍..കണിക്കൊന്നകള്‍..കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം കൊയ്ത് കൂട്ടിയ വയലുകള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു നീ പറഞ്ഞത് പോലെ വേനലിനും, മഴക്കാലം പോലെ തന്നെ സൌന്ദര്യമുണ്ട്. ഇവിടെ ഞാന്‍ മിക്കദിവസങ്ങളിലും കാട്ടിലൂടെ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതായി വരാറുണ്ട്..നിന്നേപ്പോലെ എനിക്കും കാട് ഇഷ്ടമാ‍ണേന്നറിയാമല്ലൊ.പക്ഷെ ഇവിടുത്തെ ട്രോപ്പിക്കല്‍ ഫോറസ്റ്റിന് നിന്റെ നാട്ടിലെ റെയിന്‍ ഫോറസ്റ്റിന്റെ ഒരു ഭംഗിയും ഇല്ല . റെയിന്‍ ഫോറസ്റ്റിനാണ് എപ്പോഴും സൌന്ദര്യം എന്നാണല്ലൊ നിന്റെ കണ്ടെത്തല്‍.ആകാശം മുട്ടെ വളര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന ഇടതൂര്‍ന്ന മരങ്ങള്‍. നിറയെ പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും,ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത കുഞ്ഞ് അരുവികളും വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും..ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കാ‍ടിന്റെ ഒരു മൂലയില്‍ നിന്ന് പരക്കുന്ന കോടമഞ്ഞ്. ചാഞ്ഞ് പെയ്യുന്ന ചാറ്റല്‍മഴ ഇലകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഊര്‍ന്ന് വീഴുന്ന ശബ്ദം! നീ ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെ നിന്റെ വീടിന്റെ ഒരറ്റം അവസാനിക്കുന്നിടത്താണ് കാട് തുടങ്ങുന്നത് എന്ന്. അവിടുത്തെ പച്ചപ്പും കുറച്ച് ദൂരം പോകുമ്പോള്‍ തടാകത്തില്‍ എന്നും നീലാകാശം മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്ലുടെ അതിലേക്കെത്തിനോക്കുന്നതും. ഒരു കുഞ്ഞ് കാറ്റില്‍ പോലും ഉയരുന്ന ഇലകളുടെ മര്‍മരംവും.പേരറിയാത്ത പക്ഷിക്കൂടങ്ങളെയും കാണാന്‍ നമുക്കൊരിക്കല്‍ പോകണം. കുന്നിന്‍ ചെരുവിലെ നിന്റെ വീട്. നീ പഠിച്ച് സ്കൂള്‍, നീ വായിച്ചിരുന്ന പുസ്തകം എടുത്തിരുന്ന ലൈബ്രറി. നിന്റെ വീട്ടുകാരറിയാതെ നീ സിഗരറ്റ് വാങ്ങുന്ന കട. നിന്റെ ബസ്റ്റോപ്പ്.അങ്ങനെ അങ്ങനെ..എല്ലാം എല്ലാം നിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ എനിക്ക് എല്ലാം നോക്കിക്കാണണം ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു

നീ മാത്രമറിയാന്‍

2010-12-17T07:41:00.000-08:00

നീ മാത്രമറിയാന്‍
ഞാനൊരു രഹസ്യം പറയാം.
നിന്റെ മൌനത്തിന് സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴവും
പര്‍വ്വതങ്ങളുടെ ഉയരുവുമാണ്.
നദിയുടെ നീലിമയിലും
പര്‍വ്വതങ്ങളുടെ വെണ്മയിലും
അലിഞ്ഞ് ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്
നിന്നോടുള്ള എന്റെ തീരാത്ത സ്നേഹവും.

ഒരു പൈങ്കിളി പ്രണയം

2010-12-16T02:04:00.000-08:00

നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നത്
ഞാന്‍ പോലുമറിഞ്ഞില്ല
രാവുകളില്‍
പൂമുഖപ്പടിയില്‍ കിടന്ന്
അന്യ നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക്
മിഴിപാ‍യിച്ച്
ആകാശത്ത്
മിഴികളാല്‍ കുത്തിവരച്ച
രൂപങ്ങളില്‍ നിന്ന്
നീയിറങ്ങി വരുന്നത് വരെ.

സമ്മര്‍ദ്ദകാലത്തെ പ്രണയം

2010-12-13T06:36:00.000-08:00

രാത്രി വെറുതെ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അവന്‍ പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ പുതിയ കവിത എഴുതി എന്ന്. കേട്ടപ്പോള്‍ നല്ല സന്തോഷം തോന്നി.തികഞ്ഞ ആകാംഷയോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചും എന്താ വിഷയം.“പ്രണയം” അല്ലാതെന്ത്. എന്റെ മന്ദബുദ്ധിത്തരം ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ആരാണാവോ കശ്മലി..തീര്‍ന്നില്ല. ഫോണ്‍ കട്ടാ‍യി. മറുപടി ഒരു എസ്.എം.എസ് എങ്കിലും അയക്കുമെന്ന് കരുതി അതുമില്ല. എന്റെ ഉറക്കം പോയി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലൊ. രണ്ട് ദിവസം തീര്‍ന്ന് കിട്ടിയത് രണ്ടാഴ്ചപോലെ ആണ് . ഞാന്‍ പിന്നീട് അവനെ ഓണ്‍‌ലൈനില്‍ കാണുകയും അവനെന്നോട് അതിന്റെ തുടര്‍ച്ച എന്നോണം സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. അതെ നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നരുത്. നിനക്കറിയാത്ത ഒരാളാണ് . പറഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അറിയുമായിരിക്കും. നിന്നോട് കള്ളം പറയാനെനിക്ക് വയ്യ.അതാണ് തുറന്ന് പറഞ്ഞത്. ആദ്യമൊക്കെ തമാശയായി എടുത്ത എന്റെ ഉള്ളില്‍ പെട്ടന്ന് ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നി. ഇനി ഈ പറഞ്ഞതാണോ ശരി! ഞാന്‍ വെറുതെ ആലോചിച്ച് കൂട്ടുന്നതാണൊ. ഒന്നും പറയാന്‍ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ. സമയ ദോഷം വീണ്ടും എന്നെ പിടികൂടി പവര്‍ പോയി എന്റെ സിസ്റ്റം ഓഫായി. ഒരുപക്ഷെ അവന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരിക്കാം അതല്ലങ്കില്‍ എന്നെ കളിപ്പിക്കാന്‍ വെറുതെ.പ്രണയത്തിന്റെ സ്വാര്‍ത്ഥത ഏറ്റവും കൂടുതലനുഭവപ്പെട്ട് തുടങ്ങി.
കോളറാകാലത്തെ പ്രണയം,മഞ്ഞുകാലത്തെ പ്രണയം,മഴക്കാലത്തെ പ്രണയം,വേനലിലെ പ്രണയം എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് പോലെ സമ്മര്‍ദ്ദകാലത്തെ പ്രണയം ഇങ്ങനെയാവാം!

സ്നേഹം

2010-11-08T03:36:00.000-08:00

നങ്കൂരമിട്ട കപ്പല്‍ കണക്കെ
നിന്റെ തോളോട് തോള്‍ ചേര്‍ന്ന്
മണിക്കൂറുകളോളം ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്!
എന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ
പച്ച ഞരമ്പുകളില്‍
വിരലോടിച്ച് നീ കൈനോട്ടക്കാരനായിട്ടുണ്ട്
അപ്പോഴൊന്നും നമുക്കിടയിലില്ലാതിരുന്ന
ഈ പര്‍വ്വത മൌനത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം
നീ എന്നെ പണ്ടത്തേക്കാള്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നൊ?
അതൊ പഴയത് പോലെ സ്നേഹിക്കാനാവില്ലാന്നൊ?
ഉത്തരമെന്താണെങ്കിലും
നീ ഒന്നറിയുക
ഒരു മൌസിന്റെ ക്ലിക്കിന്റെ ദൂരത്തില്‍
കണ്ടാലും കാ‍ണാതെ ഒളിച്ചിരുന്നാലും
എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്റെ മനസ്സൊന്നു പിടഞ്ഞാല്‍
ഞാനറിയാറുണ്ട്
അതാണനിക്കല്‍ഭുതം!

മിഴിയില്‍ തെളിയുന്നത്

2010-11-01T19:12:00.000-07:00

സുതാര്യമായ നിന്റെ
മിഴികളില്‍
പേരറിയാത്ത നക്ഷത്രങ്ങളിലെ
വെളിച്ചത്തില്‍ കാണാം
നമുക്കിടയിലെ
നേര്‍ത്ത നൂലിഴകള്‍.
വെളുക്കുവോളം ഞാനത്
നടന്നറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അസ്വഭാവികമല്ലാത്ത ചില കാഴ്ചകള്‍

2010-10-29T07:31:00.000-07:00

എപ്പോഴും എന്തെഴുതനാണ് നിന്നെക്കുറിച്ച്. ഒരു പക്ഷെ തിരക്കിനിടയില്‍ നിന്റെ മന്‍സ്സില്‍ പോലും ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. ഉണ്ടങ്കില്‍ തന്നെ ആരും കാണാതെ ഒന്നു നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് മനസ്സിനുള്ളില്‍ പൂട്ടി വച്ചിരിക്കാം. ഞാനാകാട്ടെ മിക്കപ്പോഴും നിന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ മുങ്ങി..ഒരു പഴയ കാലം ഏതോ ചുടുകാട്ടില്‍ നിന്നു എന്നെ മാത്രം തേടി വരുന്നതു പോലെ..ജീവിതവും സ്വപ്നവും തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കാന്‍ പെടാപ്പാടു പെടുന്നു. വാലോ തലയോ ഇല്ലാത്ത ഏതോ ഓര്‍മകള്‍..ഈ ഓര്‍മകളിലെ ലോകം ചിലപ്പോള്‍ ദൃശ്യലോകത്തേക്കാള്‍ യാഥാര്‍ഥ്യമായിരിക്കുന്നു.റിയലിസ്റ്റിക് ജീവിതത്തില്‍ പതിവില്ലാത്തതും എന്നാല്‍ ജീവിതത്തില്‍ അനിഷേധ്യസാന്നിധ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നതുമായ എന്തോ ഒന്ന് നമ്മളെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്ന സമയത്തും സ്വന്തമായ ഒരു വിചാര ലോകത്തില്‍ എന്നെ കാണുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും, രാത്രിയില്‍ അണഞ്ഞുപോകുന്ന ചില നക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും നീ സങ്കടപ്പെടുന്നു. നീ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ടല്ലൊ എല്ലാവര്‍ക്കും അവരുടേതായ ഭൂമിയും ആകാശവും.അതില്‍ ഞാനും നീയും ഞാനും മാത്രവും. എനിക്കറിയാം ഈ നിമിഷം നീ എന്നെ ഓര്‍ത്തിരിക്കാം. ആരും കാണാതെ പൂട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന നിനക്കടച്ച് വയ്ക്കാനാവാത്തതില്‍ നീ സങ്കടപ്പെടുന്നത് നിന്റെ മുഖത്തിപ്പോള്‍ എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാം.അസ്വഭാവികമല്ലാത്ത ചില കാഴ്ചകള്‍!

ഒരിക്കല്‍..

2010-10-27T11:13:00.000-07:00

നിനക്ക് കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവമാണ്. അല്ലാതെ ഞാനെന്താ പറയുക. എന്നുള്ള മറുപടിക്കൊപ്പം അവന്റെ ഫിലോസഫി ആയി “The real genius for love lies not in getting into, but getting out of love“ എന്ന് കൂടി ചേര്‍ത്ത് ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. എന്റെ സ്നേഹം വേണ്ട എന്നതിനേക്കാല്‍ എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങളെയാണവന്‍ ഭയക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നി. കൈ നീട്ടി ഒന്നു തൊടാവുന്ന ദൂ‍രത്തിലും കണ്ണില്‍ പോലും പെടാതെ പോകാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ പ്രണയം സ്വാര്‍ത്ഥതയില്‍ നിന്നാണുണ്ടാകുന്നത്. എന്റേതാക്കണമെന്ന സ്വാര്‍ത്ഥതയില്‍ നിന്നും. അപ്പോള്‍ സ്വന്തമാക്കാനല്ലാത്ത പ്രണയം ഒരു സത്യമാണൊ എന്ന് ഇനിയും കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അപ്പോഴെ വരുമവന്റെ മറുപടി അപ്പോള്‍ ഇപ്പോഴും നിനക്കെന്നെ പൂര്‍ണ്ണമായും മനസ്സിലായില്ല.അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ നീ എന്നെ ശരിക്കും പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടോ.?അതോ..ഈ രൂപത്തെയാണോ നീ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്? നമുക്കിടയിലെന്താണ്? രണ്ട് സമാന്തരരേഖകള്‍. ഒരേസമയം സമവും അസമവുമായ ദ്വിമാനങ്ങളില്‍ ഗതിവേഗമാര്‍ന്ന് ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഒരിയ്ക്കല്‍ അനന്തതയിലോരുമിച്ചേക്കാമെന്ന ഒരു പ്രതീക്ഷ!

ഘടികാരങ്ങള്‍ നിലയുക്കുന്ന നേരം

2010-10-22T06:55:00.000-07:00

മൊബൈല്‍ ഫോണിന്റെ റിങ് ടോണ്‍ മാക്സിമം വോളിയത്തിലായിരുന്നു സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നതെങ്കിലും ഒന്നൂടെ കയ്യിലെടുത്ത് ഉറപ്പ് വരുത്തി..ഇനി ഞാനറിയാതെ ഇടയ്ക്കെങ്ങാനും. ഇനി ഇന്ന് കാണില്ലാന്ന് പറഞ്ഞാണ് പോയെതെങ്കിലും ഒരു ഫോണ്‍ കോള്‍ കണ്ണുകള്‍ ചെന്നെത്തിയത് ഗുല്‍മോഹറിന്റെ ചില്ലകളിലേയ്ക്കാണ്. നാട്ടിടവഴികള്‍ പോളെ പച്ച ഞരമ്പുകള്‍ പാഞ്ഞ് പോകുന്ന ഇലകളുമായി തളിര്‍ത്ത് നില്‍ക്കുന്നു ഗുല്‍മോഹര്‍. നിറയെ ഇലകളുമായി ഇനി ഒരു കൊടും വേനലില്‍ പൂക്കാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു.കണ്ണുകളടച്ച് ഓര്‍മകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ കാത്തിരുപ്പുകളില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് എന്താണ് ചെയ്യാനുണ്ടാവുക! വെറുതെ യാന്ത്രികമായി ഒന്നില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക്.
അവനെപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്. ഒന്നു സംസാ‍രിക്കണമെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ ആളെ കിട്ടാറില്ല. തനിച്ചുള്ളപ്പോഴെ എന്നെ ഓര്‍ക്കൂ എന്ന എന്റെ പരാതിയും ചിരിച്ച് തള്ളും. മറ്റുചിലപ്പോഴാകാട്ടെ എവിടെ നിന്നോ പെട്ടന്ന് ഒരു ചിരിയുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. എവിടെ നിന്നോ തുടങ്ങി എവിടയോ അവസാനിക്കുന്ന ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍. ഒന്നോര്‍ത്തെടുക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചാല്‍ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല. പക്ഷെ പോയ്ക്കഴിയുമ്പോള്‍ എപ്പോഴും എനിക്കു ചുറ്റും പിച്ചിയുടെയും, മുല്ലയുടെയും, കാപ്പിപ്പൂവിന്റെയും, ചെമ്പകത്തിന്റെയും ഇലഞ്ഞിയുടെയും പിന്നെ പേരറിയാത്ത ഏതോക്കയോ കാട്ടു പൂക്കളുടെയും മണം തങ്ങി നില്‍ക്കും. അവനുമാത്രമറിയാവുന്ന ജാലവിദ്യ!എന്ത് പറയാന്‍ ഘടികാരങ്ങള്‍ നിലയുക്കുന്ന നേരങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരാളുടെ ഓര്‍മകളും ഞാനും മാത്രം..അത് മതി ..അത് മാത്രം മതി..

ഒടുവിലത്തെ വാക്ക്

2010-10-21T10:34:00.000-07:00

നീയെന്നെക്കുറിച്ചെഴുതിയ
ഓരോ വാക്കുകളിലൂടെയും കണ്ണോടിക്കുമ്പോള്‍
ഞാനോര്‍ക്കാറുണ്ട് ചിലപ്പോള്‍
എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള അവസാന വരികളാണിതെന്ന്.

തിരക്കോഴിഞ്ഞ ഒരു സായന്തനത്തിലോ
നീണ്ട ബസ് യാത്രയിലോ
നീ പിന്നെയും എന്നെ ഓര്‍ത്തെടുക്കും..

ഘടികാരത്തിന്റെ രണ്ട് പന്ത്രണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍
എനിക്കിപ്പോള്‍ ഒരേ ചിന്ത..
എന്താവും നിനക്കെന്നോട് പറയാനുള്ള
ഒടുവിലത്തെ വാക്ക്

ഓര്‍മകള്‍

2010-10-11T19:54:00.000-07:00

“നിറങ്ങളുടെ നിറവില്‍ ഒറ്റപ്പെടുന്ന
കറുപ്പും വെളുപ്പും പോലെ
പാതയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി വേര്‍പെടുന്ന നീയും ഞാനും
നമുക്കിടയില്‍ നേര്‍ത്ത നൂല്‍പ്പാലമായി
നിലാവു വീണ ഓര്‍മകളും”
വായിച്ചിരുന്ന ബുക്ക് അടച്ചു വച്ചു. ഇടക്ക് മുറിഞ്ഞ് പോയ സംഭാഷണത്തിനൊടുവില്‍ അവന്‍ പിണങ്ങിപ്പോയപ്പോള്‍ ബുക്ക് എടുത്ത് വായിക്കാനിരുന്നതാണ്. ഇപ്പോള്‍ അവനെന്തെടുക്കുകയാവും നേര്‍ത്ത ഓറഞ്ച് മണമുള്ള ലോസാഞ്ചലസ് ആഫ്റ്റര്‍ ഷേവ് ലോഷന്റെയും, ഗോള്‍ഡ് ഫ്ലാക്ക് സിഗരിറ്റെയും മണവുമായി ചിലപ്പോള്‍ ഏതെങ്കിലും കോഫിഡേയില്‍ ഇരുപ്പാവാം, അല്ലങ്കില്‍ മൊബൈലില്‍ ഗുലാം അലിയുടെ 'ബഹാരോം കോ ചമന്‍ യാദ് ആ ഗയാ ഹേ’ എന്ന ഗാനം കേട്ട്നഗരത്തിലൂടെ ബൈക്കോടിക്കുകയാവാം. ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോള്‍ വെറുതെ അവനെക്കൂറിച്ച് മാത്രമോര്‍ത്തു കണ്ണടച്ച് കിടന്നു. കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല..എനിക്കറിയില്ല എന്തിനാണ് ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നതെന്ന്‍ , അതെന്തിനെന്ന്‍ അറിയാതിരിക്കട്ടെ.

നീലക്കുറിഞ്ഞി

2010-09-08T04:10:00.000-07:00

സമയവും കാലവുമില്ലാതെ
നിന്റെ ഓര്‍മകള്‍
ഓടിക്കയറി വരുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കണം
ഇവിടെ സൂര്യകാന്തി പൂക്കളുടെ നിറം മങ്ങാത്തതും
നീലക്കുറിഞ്ഞികള്‍ കാലം തെറ്റി പൂക്കുന്നതും.

പ്രണയകാലം

2010-09-03T03:56:00.000-07:00

പ്രണയകാലമായ്
പിന്നെയും കാറ്റുകള്‍
കവിത ചൊല്ലി
വരുന്നുണ്ട് രാത്രിയില്‍

മഴത്തുള്ളികള്‍

2010-08-31T04:32:00.000-07:00

സ്നേഹിക്കുമ്പോള്‍ നാം മഴത്തുള്ളികളെകണ്ട് പഠിക്കണം
ഒരു നിമിഷത്തെ യാത്രക്കിടയില്‍
ഒരു മഴത്തുള്ളി മറ്റൊന്നിനെ എത്രയധികമാണ്
സ്നേഹിക്കുന്നത്
കൈവിട്ട് പോകാതെ,
ഒന്നനങ്ങാന്‍ വിടാതെ,
കെട്ടിപ്പിടിച്ച്,
ഉമ്മ വച്ച്!
തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത സ്നേഹമണന്നറിഞ്ഞും,
ഒരു നിശ്വാസത്തിന്റെ ഇടവേളയില്‍
ഒരുമഴത്തുള്ളിയെ തനിച്ചാക്കി മറ്റേത്തുള്ളി
താഴേക്കു വീഴുമെന്ന ഉറപ്പിലും
ഇത് പോലെ സ്നേഹിക്കാന്‍ മഴത്തുള്ളികളേപ്പോലെ
മറ്റാര്‍ക്കാണ് കഴിയുക!

ഉമ്മ

2010-08-23T08:41:00.000-07:00

പ്രണയിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഉമ്മ എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചതിനാണ് ഞാനും അവനും തമ്മിലാദ്യമായി വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നത്. അത്രക്ക് മോശമായ ഒരു വാക്കല്ല അത് എങ്കിലും എനിക്കെന്തോ, ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഒരു കാര്യമായിരുന്നു എങ്കില്‍ പോലും, അങ്ങനെ പറയാനോ, അവനതു പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാനോ എനിക്കിഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാ ദിവസവും ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാനും അവനും തമ്മില്‍ ഈ വാക്കിനെ ചൊല്ലി വഴക്കായി. അങ്ങനെ വഴക്കുണ്ടാക്കിയ ഒരു സായാഹ്നത്തില്‍ അവന്‍ എന്നോട് പറയാതെ എവിടെയോ അപ്രത്യക്ഷമായി. അവനെ കാണാത്ത ഓരോ ദിവസങ്ങളിലും അവനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ഓര്‍മകള്‍ എന്നില്‍ മുന്‍പെന്ന്ന്നത്തേക്കാളും തീവ്രമായി. എന്നെ തന്നെ മറന്ന് അവന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുക പതിവായി. എന്നെ അവന്‍ വിളിക്കുകയൊ
എനിക്ക് ഒരു മെയിലയക്കുകയൊ ചെയ്തില്ല. അങ്ങനെ ഇരുന്ന ഒരു ദിവസം അവന്റെ ഫോണ്‍ വന്നു. എനിക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് ഒന്നും സംസാരിക്കാനായില്ല.അവനാകട്ടെ എന്നത്തേയും പോലെ വാചാലനായി സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എല്ലാപ്രണയത്തിലുമെന്ന പോലെ മഴയും.മഞ്ഞും ഞങ്ങള്‍ക്കിടയിലും പൊഴിയാന്‍ തുടങ്ങി. നിന്നെകുറിച്ച് ഞാന്‍ ഇടക്കൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. നീ എവിടെ ആയിരുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയുക പോലും ചെയ്യാതെ അവന്‍ മൌനം പാലിച്ചു. എനിക്കാകട്ടെ പെട്ടന്ന് ദേഷ്യം വന്നു. ഞാന്‍ എന്തൊക്കയോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവനാകട്ടെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടിക്ക് ദേഷ്യം വന്നോ “ഉമ്മാ‍ാ‍ാ“. നിന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. നീ എന്തെങ്കിലും പറയു എന്നെ വിളിക്കാതിരിക്കുകയോ സംസാരിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്ത് എന്നെ ശിക്ഷിക്കാതിരുന്നാ മതി. അത്രമേല്‍ എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.

പ്രണയജാലകം

2010-07-06T12:46:00.000-07:00

മുന്‍പെ അറിയിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും അത്യാവശ്യമായ ചില കാരണങ്ങളാല്‍ അവന് നാട്ടില്‍ പോകേണ്ടതായി വന്നു.ഞാനാകട്ടെ ജോലി തീരുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ അവന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുക പതിവായി.അങ്ങനെ ഇരുന്ന ഒരു സായ്ഹയാനത്തിലാണ് അവന്റെ കൂടെ നടക്കണം എന്ന് കരുതിയ വഴികളിലെല്ലാം ഒറ്റക്ക് നടക്കാം എന്ന് തീരുമാച്ചത്. അവനെഴുതാറുള്ളത് പോലെ റോഡിന്റെ ഇരു വശങ്ങളിലും നിറയെ ചുവന്ന പൂക്കളുമായി ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ പൂത്ത് നിന്നിരുന്നു. പൂത്തു നിന്നഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങളെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ച് ഞാന്‍ അവയോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്നു.അവന്‍ കയറുന്ന ബസ്സ് തപ്പി കണ്ട് പിടിച്ച് ജോലി കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോള്‍ എന്നെ ഫോണ്‍ വിളിക്കുമ്പോള്‍ ഇരിക്കുന്ന സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു യാത്ര ചെയ്തു. ബസ് മാറിക്കയറാന്‍ ഇറങ്ങുന്ന സ്റ്റോപ്പിലെ കടല കച്ചവടക്കാരനില്‍ നിന്നും കടല വാങ്ങിക്കഴിച്ചു. സിനിമയ്ക്ക് പോകുന്ന മള്‍ട്ടിപ്ലക്സില്‍ പോയി സിനിമകണ്ടു. ബസ് കിട്ടാതെ പോകുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ബസ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും അവന്റെ ഫ്ലാറ്റ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം വരെ ഒട്ടോയില്‍ പോയി. എന്നെങ്കിലും കാണുമ്പൊള്‍ ഒന്നിച്ച് പോകണമെന്ന് കരുതിയ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി..ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ കൂടെ അവന്റെ സാമീപ്യം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു..ഓരോ വ്യക്തിക്കും ആരുമറിയാതെ മറച്ച് വയ്ക്കപ്പെടുന്ന ചില കാലമുണ്ട്.അവരുടേത് മാത്രമായ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിന്ന് രൂപം കോണ്ടത്.രാത്രി ജനാല തുറന്നിട്ട് ഒരു പാട് നേരം റോഡിലൂടെ പോകുന്നവരെ നോക്കീയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ എല്ലാ പ്രണയത്തിനുമെന്ന പോലെ മഴപെയ്യുകയോ,പെട്ടന്ന് ഒരു മരം പൂക്കുകയൊ ഒക്കെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാനാശിച്ചു. പക്ഷെ അല്‍ഭുതങ്ങളൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.അന്ന് രാത്രി ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ ഒരു വിചിത്രമായ സ്വ്പ്നം കണ്ടു.ഒരു കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി അമ്മയെ മടിയില്‍ കിടത്തി താരാട്ട് പാട്ടിയുറക്കുന്നു !

ദി മ്യൂസിയം ഓഫ് ഇന്നസെന്‍സ്

2010-04-23T23:42:00.001-07:00

ദി മ്യൂസിയം ഓഫ് ഇന്നസെന്‍സ് എന്ന നോവല്‍ വേണമെന്ന് അവന്‍ ഇന്നലെയാണ് വിളിച്ച് പറഞ്ഞത്..ആറ് മാസം മുന്‍പെ വാങ്ങിയ നോവല്‍ ഒന്നൂടെ എടുത്ത് വായിച്ചു.ഓരോ പ്രണയവും വിരലടയാളം പോലെ വ്യത്യസ്ഥമായിരിക്കുന്നുവല്ലൊ എന്ന് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്ത് നോക്കി. കൂടാതെ ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും കണ്ട്മുട്ടുമ്പോള്‍ തന്നെ അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഇയാള്‍ എന്റെ ആരെല്ലാമാണെന്ന് തോന്നുന്ന അഞ്ജാതമായ ഒരു രസതന്ത്രം പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ക്കിടയില്‍ ഉണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി. ഞങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ സ്നേഹം ഞാന്‍ എത്ര വാക്കുകളിലൂടെ വിവരിച്ചാലും കാപ്പിപ്പൂവിന്റെ മണമുള്ള കുന്നിന്‍ ചെരിവ്, മലയെചുറ്റി ഒഴുകിപോകുന്ന പുഴ, ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂത്ത് നില്‍ക്കുന്ന വഴികള്‍, മഴ, മഞ്ഞ് ഈ തീവ്രത ഒരിക്കലും നിങ്ങള്‍ക്കനുഭവമാകുന്നില്ല. പ്രണയത്തിനും സൌഹൃദത്തിനുമിടയിലുള്ള നൂല്പാലങ്ങളിലായിരുന്നപ്പോള്‍ ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചിരുന്ന അതേ വികാരം അത് നിങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം സ്വന്തം. നിന്നോട് എനിക്കെത്രമാത്രം സ്നേഹമാണെന്നെനിക്കറിയില്ല. ചിലപ്പോള്‍ ഞാനാലോചിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്കിടയിലെന്താണ് എന്ന് തോന്നും വെറും സൌഹൃദം? അതോ പ്രണയം? അതോ വാക്കുകള്‍ക്കതീതമായ എന്തോ ഒന്ന് അല്ലെ.നിന്റെ സ്വകാര്യ ശേഖരത്തില്‍ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നോവലുകള്‍, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സിനിമയുടെ സി.ഡി കള്‍, ഞാന്‍ അയച്ച കത്തുകള്‍ എല്ലാം കൂട്ടിവച്ച് നിഷ്കളങ്കതയുടെ കാഴ്ചകളൊരുക്കുന്നു...

കാട്ടുപൂക്കളുടെ ചിരി

2010-02-01T19:28:00.000-08:00

നടന്ന് നടന്ന് ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആ മലയുടെ മുകളിലെത്തി.കയ്യെത്താവുന്ന ദൂരത്തില്‍ മേഘങ്ങളും താഴെ സോപ്പ് പെട്ടി പോലെ അടുത്തടുത്ത വീടുകളും,ഒരിക്കലും വേര്‍പിരിയാതെ മലയെ ചുറ്റിപിണഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ നടന്ന വന്ന വഴികളും
കാണാമായിരുന്നു. പേരറിയാത്ത ചിലകാട്ടുപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം ഞങ്ങളെ മൂടി,എത്ര നേരമങ്ങനിരുന്നു വെറുതെ എന്തോക്കെയോ പറയാനുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞ് കൂടെ വന്നയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ വെറുതെ. മിണ്ടാതെ.കയ്യില്‍ കരുതിയിരുന്ന ഓറഞ്ചില്‍ ഒന്നെടുത്ത് തോട് കളഞ്ഞു.അവനും കൊടുത്തു. ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വളര്‍ന്ന്കൊണ്ടിരുന്ന മൌനത്തിന് ഓറഞ്ചിന്റെ മണമായി.
മൌനത്തിന്റെ ഇടവേളയില്‍ ഞാന്‍ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച്കൊണ്ടിരുന്നു.ഒരിക്കല്‍ മാത്രമെ അവന്‍ ചോദിച്ചുള്ളു നിനക്കെന്നെ എത്രമാത്രം ഇഷ്ടമാണ് എന്ന്.പെട്ടന്ന് ഒരു മറുപടിയും ഉണ്ടായില്ല.പക്ഷെ എന്ന് മുതലാണൊ അവനെ ഞാന്‍ കാണുന്നത് അന്ന് മുതല്‍ എന്തിനും അവനാണ് എന്റെ അളവുകോല്‍..സ്നേഹം, അഭിപ്രായങ്ങള്‍..സന്തോഷം.അവനേക്കാള്‍ നല്ലത് അല്ലങ്കില് അതുലും കുറവ് അങ്ങനെ !
അവന്‍ സംസാരിച്ച് തുടങ്ങി നീ നോക്കു നമ്മള്‍ ഇരിക്കുന്ന ഈ മലമുകളില്‍ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ എത്ര ഭംഗിയാണ്. ഈ കാട്ടുപൂക്കളുടെ സുഗന്ധം, അവയുടെ പുഞ്ചിരി, താഴ്വരയില്‍ നിന്ന് വരുന്ന് കാറ്റ്, പുഴയുടെ ശബ്ദം! ഇവിടെ ഇതിന് മുന്‍പ് നമ്മളേപ്പോലെ ആരും വന്നിരിക്കനിടയില്ല. ജീവിതവും ഇങ്ങനെ തന്നെ സന്തോഷങ്ങള്‍ക്കായി ഇപ്പോഴും നമുക്ക് കയറേണ്ടി വരുന്നത് ആര്‍ക്കും കയറാന്‍ പറ്റാത്ത കുന്നുകളാണ്..നമ്മുടേതാ‍യ ലോകത്ത് നമുക്ക് മാത്രം
കാ‍ണാവുന്നവ നമ്മളല്ലാതെ വേറെ ആര്‍ക്കും അവിടെ എത്തിപ്പെടാനാവില്ല.സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയാല്‍ കാണാം,ആരും കാണാത്ത ചിലപൂവുകള്‍ നമുക്കുമാത്രമായി . എനിക്ക് ബോറടിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു. നീ നിര്‍ത്ത്..അവന്റെ മുഖത്ത് ചിരി പടര്‍ന്നു.എനിക്കിതെല്ലാം കേട്ട് നല്ല ഒരു പൈങ്കിളി കഥ പോലെ തോന്നി ജീവിതം..വാ നമുക്ക് തിരിച്ച് പോകാം.
മലയടിവാരത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ വഴിവക്കില്‍ കാട്ടുപൂക്കള്‍ ചിരിച്ചത് അവന്‍ കണ്ടു. നീ കണ്ടില്ലെ? അവന്‍ ചോദിക്കുന്നു..ഞാനെങ്ങനെ കാണാന്‍ അവനറിയില്ലല്ലൊ ഈയിടെ ആയി എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അവന്റെ ചിരിയും അവന്റെ ലോകവും മാത്രമായിരിക്കുന്നു എന്ന്..

മഞ്ഞ്

2010-01-07T03:28:00.000-08:00

ഇന്നലെ ആണ് അവന്‍ വിളിച്ച് പറഞ്ഞത്, നാളെ നൈനിറ്റാളില്‍ പോകുന്നു എന്ന്. കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ഒരാളല്‍. കാരണം അവന്റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് കോളേജ് ലൈബ്രറിയില്‍ പോയി എം.ടിയുടെ “മഞ്ഞ്“ തപ്പി എടുത്ത് ഒറ്റയിരിപ്പിന് വായിച്ച് തീര്‍ത്ത് അതിന്റെ കഥ ഓര്‍ത്ത് സങ്കടപ്പെട്ടതും, ഇതൊക്കെ വെറും കഥയല്ലെ എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞാശ്വസിപ്പിച്ചതും എല്ലാം...ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മനസ്സിലൂടെ വന്ന് പോയി.
എത്ര മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും വിമല മനസ്സില്‍ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്.!.എന്ത് കൊണ്ടാ‍ണ് ആ നോവലിന് മഞ്ഞ് എന്ന് പേരിട്ടത്.നൈനിറ്റാളില്‍ എപ്പോഴും മഞ്ഞുണ്ടാകുമോ തുടങ്ങി നൂറ് സംശയങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചിരി വരുന്നു. ഒടുവില്‍ "മലയോരങ്ങള്‍ മഞ്ഞുവീണു മങ്ങുകയും തെളിയുകയും ചെയ്യുന്നതിനിടയ്ക്ക് ജാലകപ്പഴുതില്‍ ചിലപ്പോള്‍ മുഖങ്ങള്‍ മാറുന്നു''എന്ന് വായിച്ച് അവിടെ എപ്പോഴും മഞ്ഞാണ് എന്ന ഒത്തു തീര്‍പ്പിലെത്തി! ശരിക്കും എനിക്ക് ഒരു പൈങ്കിളി നായികയുടെ സ്വഭാവമാണ് എന്ന അവന്റെ കണ്ടെത്തലിന്‍ ഒരു തെറ്റും പറയാനില്ലാ എന്ന് എനിക്ക് മിക്കപ്പോഴും തോന്നാറുണ്ട്..അല്ലങ്കില്‍ ഞാന്‍ രശ്മി വാജ്പേയ് യെ പ്പോലെ ഭാര്യയായി അമ്മയായി ഈ കോളേജിന്റെ മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ നിഗൂഢമായ ആനന്ദത്തോടെ ജാലകങ്ങളിലൊന്നിലേക്കു നോക്കുമായിരിക്കും എന്നൊക്കെ ഇപ്പോഴെ ആലോചിച്ച് കൂട്ടുമൊ?"..

എന്താ ശരിയല്ലെ?

2009-10-27T18:23:00.000-07:00

സ്നേഹിക്കുക എന്നത് ഒരു വലിയ സംഭവം തന്നെ അല്ലങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുമോ? ഇങ്ങനെ എന്ന് പറയുമ്പോ ആര്ക്കും ഒരു സംശയവും തോന്നണ്ട ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്ന ആള്ക്ക് എടുത്ത് പറയത്തക്ക ഒരു പ്രത്യേകതയും ഇല്ല..എന്നേക്കാള്‍ സുന്ദരനാണൊ എന്ന് ചോദിച്ചാലും അല്ല..പിന്നെ!!പിന്നെ ഞാനങ്ങ് പ്രേമിച്ച് പോയി.. ഒരു പൈങ്കിളി കഥ പോലെ ഇങ്ങനെ നീണ്ട് നീണ്ട് ഞങ്ങളുടെ പ്രേമം ഒരു വഴിയിലുമെത്താതെ നില്ക്കുമ്പോഴാണ്. എനിക്കൊരു കല്യാണ ആലോചന വരുന്നത്.നല്ല സുന്ദരന്‍ സാമ്പത്തികമായും ഞങ്ങളേക്കാള്‍ ഒരുപാട് മുന്നിലാണ്..പക്ഷെ എനിക്കാ ചെക്കനെ ആദ്യത്തെ നോട്ടത്തിലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയാലറിയാം ഇന്നേവരെ അവന്‍ ഒരു പെണ്ണിനെയും പ്രേമിച്ചിട്ടില്ല.കാരണം പ്രേമം ഭീരുക്കള്ക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ല..അത് അവന്റെ മുഖത്ത് എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഭീരുവിനെകെട്ടി എന്റെ ജീവിതം കുളമാക്കാന്‍ എന്നെക്കിട്ടില്ല എന്ന എന്റെ അഭിപ്രായത്തോട് പക്ഷെ എല്ലാവര്ക്കും എതിര്പ്പായിരുന്നു..എടീ ഇന്നത്തെക്കാലത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരു ചെക്കനെ എവിടെ നിന്ന് കിട്ടും .? ഈ കാലം അത്ര ശരിയല്ല. എസ്.എമ്.എസ്, ഇന്റര്നെറ്റ് പ്രേമങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത, ഒരു ഓര്കുട്ടനല്ലാത്ത ഒരുത്തനെ കണ്ടെത്തിയതില്‍ നീ സന്തോഷിക്കണം ...ഈ അമ്മക്കും അച്ചനും ഒക്കെ എന്തറിയാം ..പ്രേമിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഈ ധാരാവി എന്ന് പറയുന്ന ചേരി മോഹന്‍ലാല്‍ ഒരു പൂവ പറിക്കുമ്പോലെ ഒറ്റരാത്രി കൊണ്ട് ഒഴിപ്പിച്ചെടുത്തപൊലെ അത്ര നിസ്സാരമാണന്നൊ...

എന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഒടുവില്‍ ആ കല്യാണാലോചനയും മുടക്കി കഥാനായകനെ വിളിച്ചറിയിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു..അവനുക്കൂടെ അറിയട്ടെ ഞാനെത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ്. ഇത് വേണ്ടന്ന് വച്ചത് എന്ന്..അവനവിടെ ഇരുന്ന് ഞാനൊരു തൊട്ടാവാടി ആണെന്നും , നമുക്കു മഴ വരുമ്പോ മീന്‍ പിടിക്കണമെന്നും , ഉറുമ്പുകളുടെ കല്യാണം കൂടണമെന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞാ മതീലോ..പ്രാന്തന്‍ പൊട്ടന്..എന്റെ ഉണ്ടക്കണ്ണാണെന്നും വിറകുകൊള്ളി വിരലാണെന്നും ഒക്കെ പറയുമ്പോലെ അത്ര ഈസി അല്ല മോനെ ഈ കളി..എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞ് നിര്ത്തിയതും അവന്റെ മറുപടി വന്നു കഴിഞ്ഞു..ടി പൊട്ടി എനിക്കറിയാരുന്നു എത്ര പണമൊ ഭംഗിയൊ ഉള്ളവന്‍ വന്നാലും എന്റെ പെണ്ണിന്റെ മനസ്സിളികല്ലാന്ന്..ചെറുതാണ്‍ എന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് തോന്നുമെങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്ത് അപ്പോള്‍ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം ഞാന്‍ വായിച്ചെടുത്തു. ഐ.ലവ്.യു എന്ന് ആയിരം പ്രാവശ്യം പറയുന്നതൊനേക്കാള്‍ ആത്മാര്ത്ഥമായ ഒരു വാക്ക്...

2009-09-14T00:10:00.000-07:00

ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തില്‍! ജീവിതത്തിലെ ഓരോ സെക്കന്റിലും എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ നിമിഷത്തിലും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നതോ പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങള്‍. ഏതൊരു ജീവിയെയും ശ്രദ്ധിച്ചാലും തന്റെ ചുറ്റുപാടില്‍ വന്ന് ഭവിക്കുന്ന എത്ര സൂക്ഷ്മമായ ചലനങ്ങളെപ്പോലും സംവേദനങ്ങളായി സ്വീകരിക്കുന്നു,ആയതിനാല്‍ അപരന്റെ സ്വരം സംഗീതമാകുന്ന ഒരു ലോകത്തെക്കുറിച്ച് വാതോരാതെ സംസാരിക്കുമ്പോഴും സ്വയം തീര്‍ത്ത ഒരു വലയത്തിനുള്ളില്‍ പലപ്പോഴും എന്റെ ചിന്തകള്‍ പുറത്ത് കടക്കാനാവാതെ! എത്ര വേഗമാണ് ഒരാള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നത്. ഓര്‍ത്ത് നോക്കുമ്പോള്‍ അല്‍ഭുതം! ഒരും വാക്കും മിണ്ടാതെ ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ സ്നേഹം തിരിച്ചറിയുന്ന ചിലര്‍, വാക്കുകകളിലെ സൌമ്യതയാല്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവരായി മാറുന്നവര്‍, പിന്നെ പേരോ രൂപമോ ഒന്നുമില്ലാതെ വെറും സങ്കല്‍പ്പത്തിലെ ആളുകള്‍. എല്ലാവരോടും സ്നേഹം. ഒരാളുടെ ഉള്ളില്‍ ഇത്രയധികം സ്നേഹം എവിടെ നിന്നാണ് വരുന്നത്! അതും പല ഭാവത്തില്‍, മാതാപിതാക്കളോട് ഒരു തരത്തില്‍, സഹോദരനോട് ഒരു രീതിയില്‍, കൂട്ടുകാരോട് വേറൊരു രീതിയില്‍ സ്നേഹം, കാമുകനോട് ഒരു രീതി, സ്നേഹത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങള്‍!

വെറുതെ

2009-09-07T23:49:00.000-07:00

നീ വല്യ കവി അല്ലെ?
എന്നെക്കുറിച്ചെന്തെങ്കിലും എഴുതു എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ പിന്നീടാണ് എനിക്കൊന്നും എഴുതാന്‍ കഴിയാതെ വന്നത്. അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ പറയുമ്പോഴെ എഴുതാന്‍ പറ്റുമോ? പണ്ട് യൂണിവേഴിസിറ്റിയില്‍ വച്ച് ഒരു നാഷണല്‍ സര്‍വ്വീസ് ക്യാമ്പില്‍ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ട റഷീദിന്റെ വാ‍ചകങ്ങള്‍ ഓര്‍മ വന്നു.
“നീ നന്നായി കവിത എഴുതുമല്ലൊ ഈ കവിതാ മത്സരത്തില്‍ നിനക്കു പങ്കെടുത്താലെന്താ?” എന്റെ ചോദ്യത്തിന് കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ടുള്ള ആ മറുപടി “കവിത ഒക്കെ എഴുതാം പക്ഷെ മത്സരിച്ചെഴുതാനൊന്നും നമ്മളെ കിട്ടില്ല..എന്നെ വെറുതെ വിടു“.
ക്യാമ്പ് തീര്‍ന്ന് ഒരിക്കലും മറക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞ് പോയവരൊക്കെ എവിടെ ആണൊ? ഒരു പക്ഷെ എന്നേപ്പോലെ ചില അവസങ്ങളിലെങ്കിലും മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്ത് വേദനിക്കുന്നുണ്ടാവാം!അല്ലങ്കില്‍ മറന്ന് പോയിരിക്കാം ജീവിതത്തില്‍ എത്രയോ കാര്യങ്ങള്‍ മറക്കുന്നു അക്കൂട്ടത്തില്‍ ഒന്നായിട്ടുണ്ടാവാം.ഓര്‍ത്ത് നോക്കിയാല്‍ പകുതിയിലേറെ ജീവിക്കുന്നത് ഭൂതകാലത്തിലാണ്. ഭൂതകാലത്തിലെ വേദനകളും സന്തോഷങ്ങളും ഇടക്കിടെ വന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കും. അത് കൊണ്ടെന്താ ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്നതൊന്നും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോകുന്നു. എല്ലാം ഒരു തരം താരതമ്യപ്പെടുത്തലാണ്. എന്നെ സംബദ്ധിച്ചിടത്തോളം സ്നേഹിക്കുണ്ട് എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരിക്കും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ദുഷകരമായ ഒരു കാര്യം എന്ന് തോന്നുന്നു. എത്രകിട്ടിയാലും അടങ്ങാതെ പിന്നെയും പിന്നെയും സ്നേഹത്തിനായി കൊതിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു മനസ്സ്, ഒരിത്തിരി ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാനാവാത്ത മുറിവുകള്‍ ഏല്‍പ്പിക്കുന്നു. സ്നേഹം കൈവിട്ടു പോയെന്ന് സംശയിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും ഇത്തരം സംശയങ്ങള്‍ പ്രേമിക്കുന്നവരിലാണ് കൂടുതലായുള്ളത് അല്ലങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും എഴുതു എന്നവന്‍ പറയുമായിരുന്നില്ല.. ഞാനെഴുതുന്നതെല്ലാം അവന് വേണ്ടിയാണ് എന്ന് എത്ര ആവര്‍ത്തിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാല്‍ക്കാത്തത് കൊണ്ടാവണം ഒന്നുമെഴുതാനില്ലാതെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരിക്കുന്നതും.

നമുക്കു ഗ്രാമങ്ങളില്‍ ചെന്ന്...

2009-01-20T04:57:00.000-08:00

ഒരിക്കല്‍ അവനെന്നോട്
ഗ്രമാത്തിന്റെ കുളിരും,
മഞ്ചാടിക്കുരുവും,
മയില്പ്പീലിയും,
മഴയുമൊന്നുമില്ലാതെ
നമ്മുടെ പ്രണയം വിരസമാകുന്നു..
വരൂ നമുക്കു ഗ്രാമങ്ങളില്‍ ചെന്ന്...
ഐസ്ക്രീമും,
ചോക്കളേറ്റും ,
സിനിമയുംഒന്നുമില്ലാതെ..
എന്ത് പ്രണയം ?
ഞാന്‍ മൊബൈലില്‍ നിന്നും
അവന്റെ നമ്പര്‍ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.

കറുത്ത പൂച്ച

2009-01-19T06:21:00.000-08:00

നിര്‍ജീവമായ എന്റെ ശൂന്യത നിറച്ചിരുന്ന
കറുത്ത പഞ്ഞിക്കെട്ടു രോമമുള്ള പൂച്ചക്കുട്ടി
ആദ്യമെന്റെ ദേഷ്യത്തില്‍ പകച്ചു
അതിന്റെ രോദനം നൊമ്പരമായി
പിന്നെ സ്നേഹമായി വളര്‍ന്നു.
കണ്ണാടി പോലെയതിന്റെ കണ്ണുകളില്‍
ഞാന്‍ മറ്റൊരു രൂപം കാണുകയായിരുന്നു.
ആഴ്ചകള്‍ക്കപ്പുറം പൂച്ചയുടെ
വയറ്റിലെ മുറുമുറുപ്പ്..
അപരിചിത സ്വരം ..
അനന്തരം ഞാനസ്വസ്ഥയായി
ഒരു നാള്‍ ഉറക്കത്തില്‍ കൈനീട്ടി ..
കറുത്ത പഞ്ഞിക്കെട്ടു രോമത്തിന്റെ
ഇളം ചൂട്പകര്ന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ
തലോടലില്‍ ഉറങ്ങിയുണര്‍ന്നപ്പോള്‍
കറുത്ത് രോമത്തിന്റെ ഇളം
ചൂടിനപ്പുറം നിര്ജീവമായ തണുപ്പു ബാധിച്ച ശരീരം ..

പ്രേമലേഖനം

2008-08-10T21:54:00.000-07:00

ഒരു പ്രേമലേഖനം എഴുതാന്‍ വേണ്ടി മനപൂര്‍വ്വം ഞാന്‍ കരുതി കൂട്ടി എഴുതിയതല്ല ഇത് “കൂട്ടുകാരാ നീ വരുന്നോ കാട്ടില്‍ മൃതസഞ്ജീവനി തേടി ഭൂഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന് ആദിത്യ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് ഹൊ! അന്തരാളത്തില്‍ ഭൂമിയുടെ പിടച്ചില്‍. പ്രേമം അതിന്റെ കടല്‍ തീരത്ത് മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു“ എന്നൊക്കെ വിനയചന്ദ്രന്‍ മാഷിനെ കടം കൊണ്ട് നീ പറഞ്ഞത് മനസ്സില്‍ ഉണ്ട് നിറയെ പ്രണയം ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന നിനക്കുവേണ്ടി ഇപ്പോള്‍ ഞാനിതെഴുതുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക കാര്യം പറയാനാണ്, ഇന്നലെ ഞാന്‍ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു, എനിക്കാകെ സന്തോഷം തോന്നുന്നു, നഗരത്തിലെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിയ ഈ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്നും ഏതൊ ഒരു ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു ഞാനപ്പോള്‍.അവിടെ വസന്തം തീരാറായിരുന്നു, നിലക്കുറിഞ്ഞികള് പൂത്തപോലെ കടല്‍ പോലെ പരന്നു കിടക്കുന്ന പേരറിയാത്ത ഏതോ നില പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കുന്നിന്‍ ചരുവിലെ ഒരൊറ്റപ്പെട്ട ഒരു വീട്, അതിലേക്കു വരാന്‍ മരച്ചില്ലകള്‍ അടര്‍ന്നുവീണ, കൊഴിഞ്ഞ ഇലകള്‍ ഉള്ള , ഇരു വശവും നിറയെ പൂക്കളും കായ്കളും വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു വഴി, ആ വഴി വിജനമായിരുന്നു എങ്കിലും നിന്നെകുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് നടന്നതിനാലാവണം എനിക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല, ദൃശ്യ സീമകള്‍ക്കപ്പുറം നിത്യകാമുകനെപ്പോലെ ഗന്ധരവന്‍ പാടുമെന്ന് നീ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചതായിരുന്നു മനസ്സില്‍ നിറയെ. ഒരു പക്ഷെ വഴി വക്കിലെ നിലാവത്ത് പൂത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ഏതൊ മരക്കൊമ്പില്‍ എന്നെ നോക്കി ഏതൊ ഗന്ധര്‍വനും ഇരുന്നിട്ടുണ്ടാവണം, എനിക്കറിയാം നിനക്കിതിഷ്ടമാവില്യാന്ന്, കാരണം എന്നെക്കുറിച്ച് നീ ചിലപ്പോഴൊക്കെ സ്വാര്ത്ഥനായി പോകാറുണ്ടൊ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്, എനിക്കതില്‍ പരാതിയില്ലാട്ടൊ, ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ എനിക്കതിഷ്ടവുമാണ്.

ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവന്നത് ഇവിടെ ജനാലക്കരുകിലിരുന്ന് വെളിയിലേക്ക് നോക്കിയാല്‍ എന്ത് രസമാണെന്നൊ, അങ്ങകലെ താഴ്വരയിലേക്കു കൂപ്പുകുത്തുന്ന ചെമ്മണ്‍പാതകള്‍, പാതയുടെ രണ്ട് വശവും കാലം തെറ്റിപ്പൂത്ത ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ , നീ തന്നെ അല്ലെ പറഞ്ഞത് ഗുല്‍മോഹര്‍ സാധാരണ ഏപ്രില്‍ മെയ് മാസങ്ങളിലാണ് പൂക്കുന്നതെന്ന്. ചില്ല്കളില്‍ ചുവപ്പിന്റെ തീജ്വാലകളെരിയുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍ക്കിടയിലേക്ക് മഞ്ഞ വിളക്കുകളുടെ അടിയിലൂടെ ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്ക് നടക്കാന്‍ കൊതിയാണ്,അടുത്ത ജന്മത്തില്‍ ആകാമെന്നുവച്ചാല്‍ അതു നടപ്പുള്ള കാര്യമാണൊ എന്നാണെന്റെ സംശയം! വേനലിനു കുടപിടിക്കുന്ന മെയ് മാസ ലില്ലികള്‍ കത്തുന്ന, തിളച്ചൊഴുകുന്ന വെയില്‍.ഉഷ്ണകാലത്തിന്റെ ലഹരി.മണ്ണിന്റെ ഓരോതരിയില്‍ നിന്നും ഉയരുന്ന, ഇതെല്ലാം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ എനിക്കു തോന്നാറുണ്ടെ എത്രയോ കാലമായി ഞാന്‍ ഒരു വേനലിനായികാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നൂന്ന്.പനിക്കു വഴിമാറിയാലും ഇഷ്ടം വര്‍ഷത്തിന്റെ കുളിര്‍ എന്ന് നീ പറഞ്ഞതിന്‍ ശേഷം പിന്നീട് ഓരോമഴയിലും പെയ്തൊഴിയുന്നതു നിന്റെ ഓര്‍മകള്‍, നെരൂദയുടെ കവിതകള്‍ , മലകടലാക്കുന്ന നില്ലക്കുറിഞ്ഞികള്‍ നീ സംസാരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഞാ‍ന്‍ ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ല എന്ന് തൊന്നും, വര്‍ണസുന്ദരമായ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ബിന്ദുവും ആസ്വദിക്കണമെന്ന് തോന്നും കാരണം വ്യ്ക്തികളില്‍ ഒതുങ്ങി നില്ക്കാത്ത വിശാലമായൊരു സങ്കല്പം എനിക്കിഷ്ടമാണ്. രാത്രിയില്‍ കമ്പ്യൂട്ടറിനുമുന്നില്‍ കുത്തിയിരുന്ന് ലോകത്ത് ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കാന്‍ . ഒരിക്കല്‍ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ രാത്രിയിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വെള്ള നീല ചുവപ്പ് നിറങ്ങളില്‍ നിറയെ ബോഗണ്‍ വില്ലികള്‍ പൂത്തു നില്‍ക്കുന്ന, കൂടാതെ കാലം തെറ്റി പൂത്ത ചില ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ സിമന്റ് ബഞ്ചില്‍ ഇരുന്നു നിനക്കിഷ്ടമുള്ള ഒരുപെണ്‍കുട്ടിയുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് ചായ കുടിക്കണം എന്ന് നീ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പൊടുന്നനെ “ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ വരട്ടെ“ എന്ന് ചോദിച്ചതൊര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ ഒരു ഞെട്ടല്‍ ആ ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ എന്നെത്തന്നെ മറന്നുപോയീന്നുതോന്നുന്നു ഞാനിതുവരെ അങ്ങനെ ഒന്നും ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

ഞാന്‍ പിന്നെയും കാടുകയറിയല്ലെ, ഈ വീട്ടില്‍ നിന്നു നൊക്കിയാല്‍ താഴ്വരക്കപ്പുറത്ത് മലയോരത്ത് ഒരു തീപ്പെട്ടിയുടെ വലുപ്പത്തില്‍ തകരംകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒത്തിരി ഒത്തിരി വീടുകള്‍- രാത്രിയില്‍ അവിടെ വിളക്കുകള്‍ തെളിക്കുമ്പോള്‍ എന്ത് രസമാണെന്നൊ.ആകാശത്തിലെ കുറെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഈ കുന്നിന്‍ പുറത്ത് ചിതറിക്കിടക്കുമ്പൊലെ!ഹായ് നീ ചിത്രകാരനല്ലെ, നിനക്കിതൊക്കെ കേള്‍ക്കുമ്പോഴെ ഭാവനയില്‍ എത്തണമല്ലൊ. നമുക്കൊരുമിച്ച് ഇവിടെ വരണം വസന്തമായാല്‍ നന്ന്. ഞാന്‍ തനിയെ ഇങ്ങനെ നിന്നെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ ഈ കുന്നിന്‍ ചെരുവിലൂടെ ആരോവരുന്നത് പോലെ തോന്നി, പഞ്ഞിപോലെ നരച്ച്, തോളോളമുള്ള മുടി, നീണ്ട താടി, ഒത്ത ഉയരമുള്ള തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും, ഗോതമ്പിന്റെ നിറവുമായി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ട് ചുവന്ന കുതിരയെപൂട്ടിയ സ്വര്‍ണം കെട്ടിയ കുതിരവണ്ടിയില്‍ മഞ്ഞണിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മിന്നല്‍ വേഗത്തില്‍ വന്നു പോകുന്ന ഏതോ രാജാവിനെക്ക്കുറിച്ചു നീ പറഞ്ഞ കഥ ആണ് മനസ്സില്‍ വന്നത്. എനിക്ക് തോന്നിയതാണൊ ആവൊ .വെളുത്ത താടിക്കിടയില്‍ വിരലുകളോടിച്ച് മൌനമായി ചിരിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന രജാവിനെപ്പോലെ ഒരാളെ എന്നെ കാണാന്‍ നീ പറഞ്ഞ് വിട്ടതാണൊ എന്ന് ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ വിശ്വസിച്ചു, അതൊ അത് ഇനി നീ തന്നെയാവുമോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിച്ച്, ഓടി മുറ്റത്തെതിയപ്പോള്‍ താഴ്വരയില്‍ നിന്നും മുക്കുവന്റെ കുടത്തില്‍ നിന്ന് ഭൂതമിറങ്ങിവരുമ്പോലെ മഞ്ഞ് മുകളിലേക്ക് കയറിവരുന്നു, അപ്പോഴും എന്റെ കാതുകളില്‍ കുതിരയുടെ കുളമ്പടി മുഴങ്ങിക്കോണ്ടിരുന്നു.ഞാന്‍ പേടിച്ചു പോയി, ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു, പിന്നെ എന്തൊക്കെയൊ വ്യക്തമല്ലാ‍ത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ച് രാത്രി ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയതേയില്ല, എനിക്കേറെ പറയുവാനുണ്ട്, വേദനിക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണല്ലൊ ഇത്. എങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ അപൂര്‍ണമായിതന്നെ നിര്‍ത്തുന്നു. എവിടെയോ വായിച്ചപോലെ ഞാനും ഇപ്പോള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയാണ് “ദൈവമേ, പ്രണയിച്ചു പ്രണയിച്ചു ഞങ്ങള്‍ക്കു മതിയാകാത്ത ഗന്ധര്‍വന്മാരെ കുറച്ചു കാലത്തേക്ക് കൂടി ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് വിടുക. അവരുടെ ജീവിതം ഞങ്ങളില്‍ കാറ്റായും മഴയായും ചിത്രശലഭമായും പറവയായും മാനായും മുത്തമായും നിറയട്ടെ“

പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടാത്ത ഏകാന്തതകള്‍

2008-07-19T22:38:00.000-07:00

പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടാത്ത ഏകാന്തത
ഉള്ളില്‍ വീര്‍പ്പുമുട്ടിയൊടുവില്‍
എപ്പിഗ്ലോട്ടസ്സില്‍ അര്‍ബുദം ബാധിച്ചവളെപ്പോലെ
എന്നെ നിശ്ശബ്ദയാക്കി
നിന്റെ സ്നേഹത്തിലൊളിപ്പിച്ച
സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കരിമ്പടമെന്റ മുഖത്ത് വീണ്‍
ഞാന്‍ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു
നിന്റെ മൃദുലമായ സ്പ്ര്ശനത്തിന്റെയോര്‍മ്മപോലും
രാവുകളിലെന്നെ നുള്ളി നോവിച്ചു
നിദ്രാവിഹീനമായ രാത്രികളില്‍
പൂമുഖപ്പടിയില്‍ മലര്‍ന്നുകിടന്ന്
കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് ആകാശത്ത് കുത്തിവരച്ചു
എന്നിട്ടും എന്നില്‍ നിന്നിറങ്ങിപ്പ്പ്പോയ
അക്ഷരങ്ങളും, പിണങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ചിന്തകളും
ഒളിക്കാനിടം തേടുന്നത് നിന്നില്‍ തന്നെ

ഞാനുമെന്‍ നിഴലും നിശ്ശബ്ദം

2008-06-25T21:34:00.000-07:00

തോളോട് തോള്‍‌ചേര്‍ന്ന്
മണിക്കൂറുകളോളം മിണ്ടാതിരുന്നൊടു-
വിലിത്തിരിനേരം
അതിമൃദുലമാമംഗുലീസ്പ്ര്ശത്തി-
ലെന്റെ കൈരേഖകളില്‍ വിരല്‍‌തൊട്ട്
നീ കൈ നോട്ടക്കാരനായി,
ആളുംവെയിലിന്റെ പാളികള്‍
സന്ധ്യതന്‍ ചുണ്ടിലെ സിന്ദൂരമാവുമ്പോള്‍
ഈ ജന്മത്തിലെ മുഴുവന്‍ സ്നേഹവും
നിറച്ചൊരു ചുമ്പനം നല്‍കി,
തിരക്കില്‍,
നിലയ്ക്കാത്ത തിരക്കിന്‍ തിരക്കുള്ളില്‍
മറയുന്ന നീ
ക്ഷണികമായെങ്കിലുമെന്റെ സ്വ്പങ്ങള്‍ക്ക്

നിറംപകര്‍ന്ന നിമിഷങ്ങളോര്‍ത്ത്,
വിയര്‍ത്ത നെറ്റിമേലമരും കാറ്റിന്റെ
തണുത്ത ചുണ്ടുകള്‍
കൊതിചച്

ഞാനുമെന്‍ നിഴലും നിശ്ശബ്ദം

മിഴി പൂട്ടി നില്‍പ്പൂ..

ശിഷ്ടം വരുന്നത്

2008-06-04T03:38:00.000-07:00

കര്‍ട്ടനിട്ട വാതിലനപ്പുറം കിട്ടിയ
നൊടിയിട എന്റെ വിരല്‍ത്തുമ്പ്
നീ ഒന്നു സ്പര്‍ശിച്ച സന്ധ്യയില്‍
പിന്നെ,
മെലിഞ്ഞു ശോഷിച്ച വിരലുകളെന്നില്
പൊങ്ങിയും താണും വീര്‍പ്പുമുട്ടുമ്പോള്‍
തടവറക്കുള്ളില്ലേക്കൊതുങ്ങിയ വാക്കുകള്‍...
മനം കുളിരെ നീ മുറുകെ പുല്‍കുമ്പോള്‍
കടലിനേക്കാള്‍ അഗാധമായി നിന്‍
പുളഞ്ഞ വേരുകള്‍ പിണഞ്ഞിറങ്ങുന്നു
വിറയാര്‍ന്നു തെല്ലു വിതുമ്പുമെന്‍ ചുണ്ടില്‍ നിന്നു
ഒടുവില്‍ നീ പതിയെ പിടഞ്ഞു മാറവെ
നിറങ്ങളത്രയുമൊഴിഞ്ഞുമങ്ങിയ
പഴയൊരുചിത്രം പുനര്‍ജനിച്ചപോല്‍

പുരാതനം

2008-05-08T18:51:00.000-07:00

തണുത്ത നിലാവും
ഇളം മഞ്ഞിന്‍ കുളിരുമായി
രാവുകളും
ഇത്തിരി ചുടും
സ്നേഹവചനങ്ങളും
കൊതിക്കുന്ന
പുലര്കാലങ്ങളും
നിശ്ശബ്ദമായി
അലിഞ്ഞു തീര്ന്നു..
ശുന്യമായ യാമങ്ങള്
നിദ്രാരഹിതമായ
മനസ്സും മിഴികളും ..
ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ച
എന്റെ പഴഞ്ചന്‍്‍ പ്രേമം..
കുമ്മായമടര്‍ന്നു
പോയ ഭിത്തിയാരും കാണാതിരിക്കാന്‍
തൂക്കിയ ഒരു കലണ്ടര്‍ പോലെ
നീ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ
നീലതൂവാലയില്‍
പടരാനിരിക്കുന്നത്
ആരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഗന്ധം..

പ്രണയകാലം

2008-04-30T14:07:00.000-07:00

ഇടവഴികളില്‍ ..
പുല്‍മേടുകളില്‍
കരിമ്പനക്കാടുകളില്‍
തരിശ്ശുനിലങ്ങളില്‍
വെളിമ്പറമ്പുകളില്‍
പറന്നണയുന്ന കാറ്റ്.
ചാറ്റല്‍ മഴ
അന്യോന്യം കലഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന
മഴയും കാറ്റും...
ഒന്നു ജനല്‍പ്പാളി തുറക്കുകയേ വേണ്ടു
അഴിഞ്ഞ ചിരിയുമായി ഉള്ളിലേക്ക് വരാന്‍...
വിരല്‍തുമ്പില്‍ സ്പര്‍ശിച്ച് കിന്നരിക്കാന്‍..
കുശുമ്പും കുന്നായ്മയും
മൊഴിയുന്ന ചാറ്റല്‍മഴകള്‍..
ഒരിക്കല്‍വരണ്ട ഭൂമിക്ക്മേലെ
പറവകളില്ലാത്ത ആകാശത്തില്‍
മഴയുടെ മുടിയാട്ടം ഞാന്‍
കാണിച്ചു തന്നപ്പോള്‍ നീ ചിരിച്ചു..
പിന്നെ മയക്കത്തിലും സ്വപനത്തിലും
മഴയുടെ വിഹ്വല പരിചരണം..
മഴ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന പുതിയ ലോകം
അകാശത്ത് നിലാവൊഴിയുമ്പോള്‍
പാടത്തും പറമ്പിലും പെയ്യുന്ന മഴയും കിനാക്കളും..
മഴയപെയ്തൊഴിയുമ്പോള്‍
പായലിനും ഓരുവെള്ളത്തിനും മീതെ
കടലാസു തോണിയായി
ഒഴുകിനടക്കുന്ന നീയും ഞാനും...