Ind disable

Thursday, May 31, 2012

മഞ്ചരി പതക്

എത്രനേരമായി ഈ ഉറക്കമുണര്‍ന്ന് കിടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ടെന്നറിയില്ല. ഇരുളിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ട് എന്തൊക്കയൊ ആലോചിച്ച്. ആരോടെങ്കിലുമൊന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന് തോന്നി. ക്ലോക്കില്‌ രണ്ട് മുപ്പത്. ഈ അസമയത്ത് ആരെ വിളിക്കാ‍ന്‍. ഓ എന്നെ വിളിച്ചാലെന്താ എന്ന നിന്റെ മുഖത്തെനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാം. നീ ഓര്‍ക്കുന്നില്ലെ നമ്മുടെ കൂടെ ജമ്മു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ ഒരു കോണ്‍ഫറന്‍സിലുണ്ടായിരുന്ന മഞ്ചരി പതക്ക് എന്ന വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ പെണ്‍കുട്ടിയെ. അവളെ ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ ദിവസം നൈനിറ്റാളിലെ കുമയൂണ്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ വച്ച് കണ്ടു. ഹിമാലയന്‍ ഗ്ലേഷ്യര്‍ ഉരുകിതീരുന്നു എന്നൊക്കെ നീ ഈയിടെ പേപ്പറി ല്‍ വായിച്ചത് ഓര്‍മയുണ്ടാകുമല്ലൊ? അതിനെ തുടര്‍ന്ന് വാഡിയ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഒരു പ്രോജക്ട് എടുത്തിരുന്നു. അതില്‍ പ്രോജക്ട് ഫെലോ ആണവള്‍‌‌. എനിക്കവളെ ആദ്യം മനസ്സിലായതെ ഇല്ല. അവളാകെ മാറിപ്പൊയി. നേരത്തെ എത്ര സുന്ദരി ആയിരുന്നു അവള്‍ . ഇപ്പോള്‍ ആകെ കോലം കെട്ട്. ഞങ്ങള്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇരിക്കുന്ന മലയുടെ മുകളില്‍ നിന്ന് താഴ നൈനിറ്റാള്‍ തടാകം വരെ നടന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഒരു ബോട്ടിങ് നടത്തുകയും ചെയുതു. നീ പണ്ട് പറഞ്ഞ കഥ ഒക്കെ അവള്‍ക്ക് നല്ല ഓര്‍മയുണ്ട്.ഞാന്‍ നിന്നെക്കുറിച്ച് അവളോട് ചോദിച്ചു. അവള്‍ ചിരിച്ചു നിങ്ങളെ എങ്ങനെ മറക്കാന്‍ എന്ന ഒരു വാക്ക് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്. നോക്കു അവള്‍ക്കിപ്പോഴും ഞാനും നീയും രണ്ടല്ല. പിന്നെ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞു അപ്പൊഴാണ് ഞാന്‍ എന്തെ ഇത്ര നേരമായി അത് ചോദിക്കുകപോലും ചെയ്യാതിരുന്നത് എന്ന് ചിന്തിച്ചത് തന്നെ. നൈറ്റാളില്‍ നിന്ന് ഭീം താളിലേക്കും, മറ്റ് തടകങ്ങളിലേക്കും വിനോദ സഞ്ചാരികളെ കൊണ്ട് പോകുന്ന ഒരു ടൂര്‍ ഓപറേറ്ററാണയാള്‍.അവരു തമ്മില്‍ കാഴചയില്‍ ഒരു ഒരു ഇരുപത് വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകും. ചിലപ്പോ അത് എന്തോ എനിക്ക് ഒന്നും ചോദിക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല. ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ നീ എത്ര കളിയാകിയിരുന്നതാണ്, നിന്നെക്കെട്ടാന്‍ വരുന്ന സുന്ദരനാരായിരിക്കും എന്ന് ചൊദിക്കുമ്പോ അവളുടെ മുഖത്ത് എത്ര നാണമായിരുന്നു. എന്നിട്ടിപ്പോള്‍ അച്ഛന്റെ പ്രാ‍യമുള്ള ഒരാള്‍ ! നിനക്ക് വേണ്ടി നൈനാ ദേവിയുടെ ഒരു മെഴുകുതിരി അവള്‍ തന്നു വിട്ടിട്ടുണ്ട് അതെന്റെ കയ്യില്‍ ഭദ്രമായിരിക്കുന്നു.

മഴവില്‍



ഇന്നലെപെയ്ത മഴയില്‍ മാനത്ത്
 മാരിവില്‍ വര്‍ണങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തു-
 മിന്നുമാപുഞ്ചിരി മാനസത്തില്‍
 ഒരു  കുഞ്ഞോളമായ് പിന്നെ
വന്‍‌ തിരയായ് !