Ind disable

Monday, November 28, 2011

മഞ്ഞുകാലം

ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവന്‍ ഫോണ്‍ വച്ചിട്ട് പോയി. പിന്നീട് ഒന്നു വിളിക്കാന്‍ തോന്നിയതുമില്ല. കയ്യില്‍ ഒരു പുസ്തകം പോലും വായിക്കാനില്ലാത്തതിനാല്‍ വെറുതെ പുതച്ച് മൂടിക്കിടന്നു. ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി മഞ്ഞില്‍ മുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ മാത്രം കാണാം. ചെറിയ നടപ്പാതയിലൂടെ ആരൊക്കയോ ഉറക്കെ സംസാരിച്ച് കൊണ്ട് പോകുന്നു. വെറുതെ ഒന്നു പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാനാന്‍ തോന്നി. കഥകളിലേത് പോലെ എന്റെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് അവനും വേണമെന്നാണ് ഇപ്പൊ ചിന്ത. മഴപോലെ ഈ മഞ്ഞിനെയും അവന്റെ കൂടെ ഞാന്‍ എന്നും അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളത്. വീടിരിക്കുന്ന മലമുകളില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കിയാല്‍ കാണുന്ന കോടമഞ്ഞിന്റെ ഭംഗിയെക്കുറിച്ച്, രാത്രിയില്‍ റോഡ് കാണാനാവാതെ മലയോരത്തെ നൈറ്റ് കടയില്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി ചായകുടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, എല്ലാം അവന്‍ എത്രയോ വട്ടം പറഞ്ഞ് മോഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആദ്യമായി കോടമഞ്ഞ് കാണുന്നത് കുടജാദ്രിയില്‍ പോകുമ്പോഴാണ് സ്റ്റഡി ടൂറീന്റെ ഭാഗമായി, നവംബറില്‍ കോടമഞ്ഞും, ചന്നം പിന്നം പെയ്തമഴയും എല്ലാവരെയും തണുപ്പിച്ചപ്പോള്‍ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഷാള്‍ ഒന്നിച്ച് പുതച്ച് മലമുകളില്‍ ഇരുന്നത് ഇന്നലക്കഴിഞ്ഞപോലെ മനസ്സിലുണ്ട് അവന്റെ കവിത ആയിരുന്നു എല്ലാവര്‍ക്കും കേള്‍ക്കേണ്ടത്. ഭൂപേന്ദ്രയുടെ ഒരു ഗസല്‍ പാടി. “കിസി നസര്‍ തേരാ ഇന്തസാര്‍ ആജ് ഭി ഹേ, കഹാ ഹൊ തും ക യെ ദില്‍ ഭികരാര്‍ ആജ് ഭി ഹെ” മനോഹരമായി അവന്‍ പാടി.
അന്ന് അവന്‍ ഒരു കഥയും പറഞ്ഞു എം.ടി യുടെ “വാനപ്രസ്ഥം“. അത് അന്ന് വായിക്കണം എന്ന് മനസ്സില്‍ കരുതിയെങ്കിലും അത് വായിക്കാതെ ഞാന്‍ പിന്നീട് “തീര്‍ത്ഥയാത്ര“ എന്ന പടം കണ്ടു. അവന്‍ പറയുമ്പോലെ ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ ജീവിതം. കണ്ണുകളടച്ച് ഞാന്‍ ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു.മഞ്ഞുകാലം തണുപ്പുമാത്രമല്ല ചില ഓര്‍മകളും ബാക്കിയാക്കുന്നു, നിന്നെക്കൂറിച്ചുള്ള ചില നനുത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ മാത്രം ഓര്‍മ്മകള്‍!!

Monday, November 7, 2011

സ്നേഹത്തിന്റെ തുരുത്തുകള്‍

ഇത്ര നീണ്ട ഒരു ഇടവേള നമുക്കിടയില്‍ ഒരകല്‍ച്ചയും സൃഷ്ടിച്ചില്ല എന്നത് അല്‍ഭുതം തന്നെ, ഒരിക്കല്‍ സ്നേഹിച്ച് പോയവരെ നമ്മള്‍ സ്നേഹിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ഒരിക്കലും വെറുക്കാനാവാതെ. നിന്റെ ചുണ്ടില്‍ എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരികാണാം. വരണ്ട മരുഭൂമികളില്‍ നീ ഇന്നലെ കാണാന്‍ പോയ ഗ്രീന്‍ ഐലന്റ് ഇന്നലെ എന്റെ സ്വപ്നത്തില്‍ വന്നു. കാടിനെയും പുഴകളെയും സ്നേഹിച്ച് നീ പച്ചപ്പിന്റെ തുരുത്ത് തേടുന്നു. വല്ലാത്ത തിരക്കിനിടയിലും നീ എന്നെ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. നിര്‍ബന്ധിതമായ വിശ്രമവേളകളില്‍ എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ മുഴുകുന്നു എന്നോക്കെ നിന്റെ മെസ്സേജ് വായിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. എന്റെ ആബ്സന്‍സ് നിന്നെ ഒരിക്കലും ബോറടിപ്പിച്ചതേ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ പിണങ്ങിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനെ തോന്നിയില്ല. അല്ലങ്കിലും പറഞ്ഞറിയണ്ടതല്ലൊ സ്നേഹം അത് ഉറവകള്‍ പോലെ മണ്‍പുറ്റ് പോലെ ഉണ്ടായി വരുന്നതാണ് മനസ്സിലെ നിനക്ക് മാത്രം കാണാവുന്ന ഒരു തുരുത്തില്‍ നിന്ന് , മറ്റാരും കാണാതെ എന്നും അവിടെ ഉണ്ടാകും ഒരിക്കല്‍ നീ അത് കാണും അന്ന് ചിലപ്പോള്‍!!!