Ind disable

Sunday, July 24, 2011

ഒരു മഴക്കാലയാത്രയില്‍

ഇടിയും മിന്നലുമെല്ലാം ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നത് പോലെ പെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഴ. കാറിന്റെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ ഒന്നു കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല വണ്ടി വഴില്‍ ഒതുക്കി നിര്‍ത്തി, പിന്നെ സ്വയം അവന്‍ തന്നെ പറഞ്ഞു, ഇത്തിരൂടെ മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട് നമുക്കതിന്റെ അരുകില്‍ നിര്‍ത്താം. മഴക്കാലത്ത് മാത്രം കുന്നില്‍ മുകളില്‍ നിന്ന് റോഡ് വരെയെത്തുന്ന മനോഹരമാ‍യ വെള്ളച്ചാട്ടം ഞാന്‍ നോക്കി നില്‍ക്കെ, റോഡ് വക്കില്‍ നിന്നും തീയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത ഒരു സ്വീ‍റ്റ് കോണ്‍ വാങ്ങി അവന്‍ വന്നു. ഇനി അന്‍പത് കിലോമീര്‍ കൂടി കാട് അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ നമ്മള്‍ അവിടെ എത്തും അല്ലെ? എനിക്കെല്ലാമറിയാം. കാടവസാനിക്കുന്നിടത്ത് അവന്റെ വീട്. അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അല്‍ഭുതം! മഴ അല്പമൊന്നൊതുങ്ങി. ദൂരെ ആദിവാസികള്‍ താമസിക്കുന്ന കുടിലുകള്‍ മലമുകളില്‍ ഒരു സോപ്പ് പെട്ടി പോലെ കാണാമെന്നായി. ആ മലയെച്ചുറ്റി ഒരു വെളുത്ത പാമ്പ് പോലെ ഒരു പുഴ. താഴവരയില്‍ നിന്നും പതിയെ ഉയര്‍ന്ന് വരുന്ന കോടമഞ്ഞില്‍ ദേഹം തണുത്തു. ഞാന്‍ ബാഗിനുള്ളില്‍ നിന്നും എപ്പഴോ അവന് കൊടുക്കണം എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ വാങ്ങിയ,ലാവണ്ടര്‍ കളറില്‍ ഒരു ഷാള്‍ എടുത്തു പുതച്ചു. അപ്പോള്‍ അത് വഴി ദൂരെയുള്ള ആദിവാസിക്കുടിലിലേക്ക് ഒരാള്‍ ഷര്‍ട്ട് പോലും ധരിക്കാതെ മഴ നനഞ്ഞ് പാട്ടും പാടി വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരുകിലൂടെ താഴേക്കുള്ള വഴിലൂടെ നടന്ന് പോയി. പോകുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഞങ്ങളെ ഒന്ന് നോക്കി. ഞാന്‍ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അത്രക്ക് നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു നോട്ടം ഒരു മുതിര്‍ന്ന മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളില്‍ കാണുന്നത്. അദ്ദേഹം കാടിനുള്ളിലെത്തിയപ്പോള്‍ എന്തോ പാട്ട് ഉറക്കെപ്പാടി. ആ ഗാനം എനിക്കറിയാത്ത ഭാഷ യില്‍ മനോഹരമായ ഈണത്തില്‍ കാടിലെവിടയോ തട്ടി അത് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ അവന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചതിതായിരിക്കണം “ ഇവിടെ നിങ്ങള്‍ ഭൂമി വാങ്ങാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന്. എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഞങ്ങളുടെ ഭൂമിയും ആകാശവും വില്‍ക്കാനും വാങ്ങാനും കഴിയുക?വായുവും വെള്ളവും നമുക്ക് സ്വന്തമല്ലങ്കില്‍ എങ്ങനെ ആണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് വാങ്ങുവാനാകുക.“