Ind disable

Wednesday, April 20, 2011

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്
ഇന്ന് നീ എന്നെ വീണ്ടും സ്നേഹത്തെ കുറിച്ച് അതിന്റെ പല പല തലങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന് പ്രേരിപിച്ചു. ആദ്യം നമുക്ക് മിട്ടായി വാങ്ങി തരുന്നവരോടാണ് നമുക്ക് സ്നേഹം. പിന്നെയോ നമ്മള് ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ വാങ്ങി തരുന്നവരും നമ്മളെ കറങ്ങാന് കറങ്ങാന്‍ കൊണ്ട് പോകുന്നവരും ആണ് സ്നേഹം പിന്നെ വലുതാകുമ്പോള്‍ നമ്മള് സ്നേഹത്തെ തിരിച്ചറിയാന് തുടങ്ങും ... ഒരാളെ കാണുമ്പോള് ഉള്ള ഇഷ്ടം ..അതും സ്നേഹം ഒരു കൂട്ടുകരനോടുള്ള ഇഷ്ടം ...കൂടെ നടക്കുന്ന ആളോടുള്ള ഇഷ്ടം..അതും സ്നേഹം നമ്മളെ ഒരാള് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞാല് അയാളോടും സ്നേഹം ..പിന്നെ പിന്നെ നമ്മുക്ക് സ്നേഹത്തെ അല്ലെങ്ങില് നമ്മളെ തിരിച്ചറിയാന് തുടങ്ങും..നമ്മള് ഡിമാന്റ് ചെയ്യാന് തുടങ്ങും..സ്നേഹം എന്നാല് ഇതായിരിക്കണം ..അതായിരിക്കണം..എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആള് ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കണം അങ്ങനെ ആയിരിക്കണം.. എന്നെ മനസിലാക്കണം, എന്നെ നന്നായിട്ട് മനസിലാക്കുന്ന ആളായിരിക്കണം ...അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം എന്തെല്ലാം വിചാരങ്ങള്..അങ്ങനെ നമ്മള് സ്നേഹിച്ചും സ്നേഹിക്കപെട്ടും അവസാനം ഒരു കാര്യം മനസിലാകും ഒരു വലിയ സത്യം ... സ്നേഹം എന്നത് ഒന്നുമില്ല...അത് വെറും അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് മാത്രം...ബിറ്റുവീന്‍ ടു പീപ്പിള് ഓഫ് ഒപോസിറ്റെ സെക്സ്...Just to have a pleasurable sharing ..when this is over, love is over..ഇതല്ലെ സത്യം??

പ്രണയകാലം

ഇന്ന് ഞാന്‍ സ്‌നേഹിക്കുന്ന പുരുഷനോടൊത്ത് ഒന്നായിരിക്കുകയാണ്.
ലോകാരംഭത്തിനു മുന്‍പേ ദൈവകരങ്ങളിലെ ഒരൊറ്റ പ്രകാശസ്രോതസ്സില്‍നിന്നും ഉതിര്‍ന്നവരാണ് ഞാനും അയാളും. എന്റെ ആഹ്ലാദത്തെ എന്നില്‍നിന്ന് എടുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു ശക്തിയും സൂര്യനുകീഴിലില്ല. എന്തെന്നാല്‍, സ്വര്‍ഗത്താല്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും സ്‌നേഹത്താല്‍ പ്രസരിക്കപ്പെടുകയും അവബോധത്താല്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ചെയ്ത രണ്ട് ആശ്ലേഷിക്കപ്പെട്ട ചൈതന്യങ്ങളില്‍നിന്നാണ് അത്് പുറത്തുവരുന്നത്"
ഖലീല്‍ ജിബ്രാന്റെ പുസ്തകം വായിച്ച് ഞാന്‍ ഊറിച്ചിരിച്ചു. ഇത്രയും സന്തോഷം അടുത്തകാലത്തെങ്ങും എനിക്കുണ്ടായിട്ടേയില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കായി ഇല്ലാത്ത ഒരു വീടിനെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവനെ ഓര്‍ക്കാതെ ഞാനും എന്നെ ഓര്‍ക്കാതെ അവനും കഴിഞ്ഞ നാളുകള്‍ മറന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ പ്രണയത്തോളം തീവ്രമായ ഒരു വാക്ക് ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. നിന്നെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് എന്തെന്നില്ലാതെ മനസ്സ് വെറുതെ ആദ്രമാകുന്നു.

Tuesday, April 5, 2011

സ്വപ്നം

ഇന്നലെ നീ ഫോണ്‍ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് വെറുതെ സങ്കടം വന്നു. എന്തിനാണ് എന്നെനിക്കറിയില്ല, രാത്രി ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന് ഞാന്‍ കുറേ നേരം കരഞ്ഞു. എനിക്ക് നീ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാനാകില്ലാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നീ പിന്നെയും “ഉമ്മ” ചോദിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നിന്നെ വെറുത്തും സ്നേഹിച്ചും ചീത്തവിളിച്ചും കിടന്ന് ഞാ‍ന്‍ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയി. അത് ഒരു മയക്കമായിരുന്നിരിക്കണം കാരണം ഞാന്‍ കുറെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടു. മനോഹരമായ സ്വപ്നങ്ങള്‍. കാടു തുടങ്ങുന്നിടത്തെ അവസാനത്തെ നിന്റെ വീടായിരുന്നു എനിക്ക് അതില്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല്‍ എന്റേതാകുന്ന ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്നാല്‍ മലഞ്ചെരുവില്‍ നിന്ന് വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റും, മലയെ ചുറ്റിപ്പോകുന്ന ഒരു വെളുത്ത അരുവിയും കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കുറെ നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു. പെട്ടന്ന് കാറ്റില്‍ നിറയെ കാപ്പിപ്പൂക്കളുടെ മണം നിറഞ്ഞു. താഴ്വാരത്തിലെവിടയൊ വെളുത്ത കാപ്പിപ്പൂക്കള്‍ ഒന്നിച്ച് പൂവിട്ടിരിക്കണം. ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചു നിന്നു. എവിടെ നിന്നെന്നറിയില്ല പെട്ടന്നവിടെ ഒരു വലിയ കാറ്റ് വന്നു, കാറ്റിനൊപ്പം മഴയും പെയ്തിറങ്ങി. നൂലുനൂലായി തുടങ്ങിയ മഴയില്‍ പെട്ടന്ന് പുതുമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം പരന്നു. മയയില്‍ മരങ്ങള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, ഇലച്ചാര്‍ത്തുകളില്‍ നിന്നിറ്റ് വീണ മഴത്തുള്ളികള്‍ പെട്ടന്ന് ഒരു പുഴയായി ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി.